فهرست
یکی حسینی را بگیرد
یکی حسینی را بگیرد

یکی حسینی را بگیرد

آی‌اسپورت- اگر استقلال یک نفر را  مأمور مهار سید‌حسین حسینی کند، بد نخواهد دید زیرا او این روزها به گونه‌ای دروازه‌بانی می‌کند که اگر آبی‌ها به یک سنگربان از رده‌های سنی جوانان و امیدها هم روی می‌آوردند، ضرر چندانی نمی‌کردند و قدر مسلم اینکه وضع‌شان از امروز بهتر می‌شد و اینگونه امیدهای‌شان قلع و قمع نمی‌شد. 

حاصل کار استقلال از سه بازی شروع فصلش در لیگ نوزدهم یک شکست و دو تساوی بوده و طبعاً با اکتفا به ۲  امتیاز فقط جایی میان شش تیم انتهایی جدول را می‌توان برای آنها قائل بود. به دلایل و ادوات مختلفی برای ارتقای این درجه نازل نیاز است اما شاید مهم‌ترین آنها در‌ اختیار گرفتن دروازه‌بانی باشد که حس و قوه شناخت شرایطش برتر از حسینی باشد. راه‌ حل دیگر ارتقا بخشیدن مجدد حسینی ۲۷ ساله به حد و حدودی است که وی را طی لیگ هفدهم به شهرت رساند و رکورددار گل نخوردن در ۸ دیدار متوالی کرد اما آیا حسینی قابلیت و توانایی این را دارد که یک‌بار دیگر مثل آن لیگ موجی از افکار عمومی را متوجه و یاور خویش سازد که نتیجه آن فقط رجعت او به روزهای خوب و تنزل درجه رقبایش باشد و انتقاد‌کنندگان فراوان از خود طی روزهای اخیر را به سکوت وادارد؟ 

حرف‌های کارشناسان و برخی هواداران استقلال طی روزهای گذشته دربردارنده انتقاداتی فنی و اغلب بجا از حسین حسینی بود و سؤال‌هایی را موجب شده که از سوی این سنگربان بی‌پاسخ مانده است. حسینی نمایش‌های متزلزل‌اش را از همان هفته اول لیگ نوزدهم در تبریز آغاز کرد. آنجا که سید‌محمد دانشگر در وقت تلف شده یک خطای مسلم کرد تا مهاجم تک به تک شده ماشین‌سازی دروازه حسینی را نگشاید و تیمش نبازد و به‌تبع آن اخراج شد اما حسینی قدر این فداکاری را ندانست و ضربه آزادی را که محصول آن خطا بود، فقط با چشم‌هایش به درون دروازه خودی مشایعت کرد و این اسکورت همان و شکست ۰-۱ استقلال همان. 

نمی‌توان و نباید تساوی ۱-۱ استقلال با فولاد در تهران در هفته دوم لیگ را هم محصول اشتباه دیگری از حسینی دانست اما یک‌بار دیگر حرکتی انتحاری از سوی تیم رقیب در دقیقه ۹۰+۴ سبب به‌هم ریختن درون ۱۸ قدم استقلال شد و اگرچه ضربه اولیه تیم اهوازی توسط استقلالی‌ها دفع شد اما توپ ریباند شده با شوت زمینی و مجدد مهاجم فولاد در شرایطی از جنگل ساق‌ها عبور کرد و گل شد که در آن شلوغی زیاد از هر مرد استقلال منجمله دروازه‌بان‌شان این توقع معقول می‌رفت که توپ را مجدداً دفع کنند اما آنها کار سخت‌تر را انجام دادند و راه باریک موجود را آنقدر گشودند تا توپ گل و بازی ۱-۱ شود و حسینی یکی از آن مردان تأثیرگذار‌(!) بود.

حادثه دیدار استقلال با نفت مسجدسلیمان در جنوب کشور آنقدر جدید و در حافظه‌ها زنده و تازه است که نیازی به توصیف و یادآوری مجدد ندارد اما مجبوریم توضیح بدهیم حسینی یک‌بار دیگر بیش از تمامی یارانش در هدر رفتن یک برد آبی‌ها و تبدیل شدن آن به تساوی ۱-۱ نقش داشت. ضربه آزادی که نفتی‌ها در دقیقه ۷۱ روی دروازه استقلالی‌ها فرستادند، ساده‌تر و بی‌آزارتر از چیزی بود که حتی یک خطر صرف شناخته شود اما حسینی نه درون چارچوب باقی‌ ماند که لا‌اقل ضربه سر شلیک شده توسط حامد نورمحمدی را مهار کند و نه خروجش آنقدر سریع و کامل بود که این بازیکن را از سرزنی بازدارد. حاصل آن عبور توپ از روی سر حسینی و بوسه زدن توپ به تور دروازه به ساده‌ترین شکل ممکن بود.  ناظران سال‌ها از سید‌مهدی رحمتی به خاطر خروج‌های بد و ناقصش از دروازه حتی طی سال‌های اوجش انتقاد می‌کردند و این را تنها ایراد بزرگ در کار دروازه‌بانی می‌دانستند که عنوان دومین دروازه‌بان بزرگ بعد از انقلاب ایران سزاوار اوست. اینک حسینی خروج‌هایی از دروازه می‌کند که خروج‌های سید‌مهدی در قیاس با آن کامل‌ترین حرکات جلوه می‌کند. 

از قضا در تمامی دو فصل گذشته حسینی مدعی بود که مربیان وقت استقلال، از علیرضا منصوریان گرفته تا وینفرد شفر، حق او را تضییع و رحمتی را بیهوده بالای دست وی قرار می‌دهند و هرچند به صراحت نمی‌گفت اما مدعی بود که باید دروازه‌بان فیکس استقلال باشد و سید‌مهدی روی نیمکت بنشیند. این اتفاق البته در مقاطعی از زمامداری هر دو مربی فوق روی داد ولی پس از هر مقطع پیشتازی حسینی این رحمتی بود که با اثبات برتری‌اش به درون سنگر آبی‌ها باز‌می‌گشت. 

در پی هر یک از این رویدادها حسینی انتظارات و توقعات خود را افزون و ناسازگاری‌اش را بیشتر کرد و برای تمدید قراردادش شرط‌هایی گذاشت که نمی‌شد آنها را برآورده کرد و به همین سبب هر دو فصل اخیر لیگ برتر با کش و قوس‌هایی فراوان مرتبط با قراردادهای حسینی و تمدید آن آغاز شد.

فرق لیگ نوزدهم با لیگ قبلی در این نکته نهفته است که این‌بار رحمتی به مشهد کوچ کرده و پیراهن شهر خودرو را بر تن کرده و در نتیجه حسینی باید ثابت می‌کرد که واقعاً همسو با ادعاهایش برتر از سید‌مهدی و سزاوار فیکس بودن در استقلال است و او تا این مقطع از فصل هر کاری را کرده است بجز این کار را. 

اینکه چرا مارک ویلموتس به رغم این نمایش‌های ضعیف، حسینی را به اردوی مسابقه اخیر با هنگ‌کنگ فراخواند و به آن سامان برد مرتبط با رویکرد بدون کم و کاست وی به همان مردان زمان زمامداری کارلوس کی‌روش است ولی چنان نکته‌ای اگر هم ادامه ملی‌پوش بودن این سنگربان را تأمین کند، قطعاً ادامه حضور او درون سنگر آبی‌ها را موجب نخواهد شد. شاید آنان به سبب نداشتن یک دروازه‌بان دوم عالی همچنان به حسینی میدان بدهند اما این وضع فقط زمانی پایداری و ثبات خواهد یافت که حسینی تبدیل به دروازه‌بانی شود که همیشه ادعای آن را داشته است. آن چیز قطعاً عبور از مرزهای رحمتی نیست که انجام آن در قواره‌های فعلی حسینی نشان نمی‌دهد و برای آبی‌ها حتی بازی‌های کم‌نقص‌تر او نیز کفایت می‌کند. امری که در آستانه نسخه جدید دربی آنقدرها هم قابل ابتیاع نشان نمی‌دهد.

۱۴    
آی اسپورت
2019-09-20 15:34:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر