فهرست
مقایسه کافی است: کیلین یعنی کیلین
مقایسه کافی است: کیلین یعنی کیلین

مقایسه کافی است: کیلین یعنی کیلین

آی‌اسپورت – دست به مقایسه‌های سطحی زدن کار ساده‌ای در فوتبال است و این روزها بسیار شاهدش هستیم؛ مثلا مقایسه محمد صلاح فصل پیش با صلاح این فصل، یا مقایسه درصد پیروزی‌های ژوزه مورینیو در جایگاه مربی منچستر یونایتد با همین آمار از سر الکس فرگوسن.

در این مقایسه‌ها آمار مقابل آمار قرار می‌گیرند و رکوردها مقابل رکوردها، بدون در نظر گرفتن بافتار، شرایط، زمان و دورانی که در آن رقم خورده‌اند و به ثبت رسیده‌اند. انگار تنها راه رسیدن به بزرگی یک بازیکن یا یک نتیجه مقایسه مستقیم آن با بازیکن یا نتیجه‌ای دیگر است.

بنابراین وقتی این هفته کیلین امباپه در یکی از عالی‌ترین نمایش‌های انفرادی چند فصل اخیر فوتبال اروپا، در 13 دقیقه چهار بار دروازه لیون را باز کرد، سیل مقایسه‌ها شروع شد. این مقایسه‌ها ما را در جریان قرار می‌داد که "کی‌کی"، لقبی که پل پوگبا به امباپه داده، حالا در 19 سالگی 67 گل برای موناکو، پاریس سن ژرمن و فرانسه زده. این آمار برای لیونل مسی در همین سن تنها 20 گل بود. مسی تا 19 سالگی یک هت‌تریک داشت و امباپه دو تا، به علاوه یک چهار گل در یک بازی.

در 19 سالگی هیچکدام از ستاره‌های دنیای فوتبال آماری حتی نزدیک به امباپه هم نداشتند، البته بدون در نظر گرفتن سطح لیگی که او در آن بازی می‌کند و قدرت مطلقه پاریس سن ژرمن در این لیگ. اما واقعا دیگر این مقایسه‌ها با مسی و کریستیانو رونالدو و تیری آنری و رونالدو نازاریو و پله کافیست. به جای این مقایسه‌ها بهتر است از تماشای این استعداد ناب لذت ببریم و ببینیم او تا کجا پیشرفت خواهد کرد.

دوشنبه صبح وقتی امباپه به اردوی تمرین تیم ملی فرانسه، کلرفونتن، ملحق شد، دیدیه دشان بابت چهار گلی که به لیون زده بود بهش تبریک گفت. مربی تیم ملی این بازی را با دستیارانش پای تلویزیون تماشا می‌کرد، اما با وجود اینکه KMB را از 15 سالگی‌اش می‌شناخت، آنچه مقابل چشمانش رقم می‌خورد را باور نمی‌کرد. «کارهایی که او می‌کند اصلا عادی نیستند، کارهایی فرای این جهان... کیلین یعنی کیلین. با وجود جوانی‌اش نبوغ کیلین باورنکردنی است. من واقعا احساس افتخار می‌کنم که او فرانسوی‌ است.»

فرانسه پنجشنبه در دیداری دوستانه در شهر گنگان میزبان ایسلند است و سه‌شنبه بعد در پاریس، در لیگ ملت‌های اروپا، به جدال آلمان می‌رود. باید ببینیم امباپه برای این بازی‌های ملی چه روحیه‌ای خواهد داشت. مسئله اینجاست که با وجود تمام درخشش او در باشگاهش، امباپه هنوز احساس می‌کند ستاره اول پاریس سن ژرمن نیمار است. در تیم ملی اما شرایط متفاوت است و او خودش را ستاره اول می‌داند، نکته‌ای که در تمرین دوشنبه هم کاملا مشخص بود. امباپه به عنوان نفر اول می‌درخشید و پشت سرش پوگبا بود.

سیستمی هم که امباپه در تیم ملی بازی می‌کند با سیستمی که در باشگاهش در آن به زمین می‌رود تفاوت دارد. دشان در تیم ملی از سیستم 2-4-4 استفاده می‌کند و توماس توخل در پاریس سن ژرمن از سیستم 1-3-2-4. با این حال در هر دو سیستم امباپه آزادی عمل زیادی دارد.

امباپه با دشان رابطه نزدیکی دارد و حتی در مقاطعی که بازی‌های ملی نیست هم با هم در تماس هستند. دشان پتانسیل بی‌نظیر امباپه را می‌داند و می‌خواهد تا جای ممکن باعث عملی شدن آن و پیشرفتش شود. او بعد از نمایش ضعیف مهاجم جوانش در جام جهانی مقابل استرالیا، جلوی دیگر بازیکنان تیم سرش داد کشید و دوشنبه هم پیش از اینکه از چهار گلش مقابل لیون تعریف کند بهش گوشزد کرد که در همین بازی سه تک به تک را هم مقابل آنتونی لوپس از دست داده بود. دشان در سال‌های اخیر نقشی کلیدی در پیشرفت امباپه داشته، بیشتر از توخل یا اونای امری. برای همین است که امباپه هم خودش را مدیون دشان می‌داند.

به هر سو انگار هر ماه که می‌گذرد امباپه به سطح جدیدی از فوتبالش می‌رسد. انگار هیچ سقفی برای پیشرفت او جز آسمان وجود ندارد. البته که قبل از چهار گلی که به لیون زد هم این را می‌دانستیم.

۲    
آی اسپورت
2018-10-10 09:50:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر