فهرست
ممنون ونگر، ممنون!
ممنون ونگر، ممنون!

ممنون ونگر، ممنون!

آی اسپورت - باید از «آرسن ونگر» تشکر کنیم. دیگر زمان آن فرا رسیده بود تا شخصی با درک صحیح از فوتبال پیشگام شود و جلوی دخالت نابجای داوران ویدیویی در مسئله مشخصی مانند قوانین آفساید را بگیرد. آنچه ونگر به عنوان رئیس بخش توسعه جهانی فیفا پیشنهاد داده یک گونه دیگر از مفهوم فاصله میان بازیکنِ مهاجم و آخرین مدافعِ تیمِ مقابل است. در واقع سرمربی اسبق آرسنال باور دارد اگر هر بخش از بدن بازیکن حمله‌کننده که می‌تواند با آن گلزنی کند با آخرین مدافع روی یک خط و یا از آن عقب‌تر قرار داشته باشد، داوران نباید آفساید اعلام کنند و به این ترتیب می‌توانند از جلوتر بودن انگشتِ شصت یا جلوتر بودن میلی‌متری زیربغل بازیکن مهاجم از آخرین مدافع، چشم بپوشند!

در فصل جاری لیگ برتر انگلیس، VAR جنجال‌های فراوانی به خصوص در تشخیص موقعیت‌های آفساید به راه انداخته؛ داوران برای تشخیص درست مجبور شده‌اند بارها و بارها از زوایای مختلف به تماشای صحنه‌های مشکوک بنشینند که این از یک سو باعث کاهش هیجان مسابقه شده و از سوی دیگر نارضایتی‌هایی را به خاطر سخت‌گیری بیش از اندازه به همراه داشته است.

طبق قوانین فعلی هر بخشی از بدن، سر یا پای یک بازیکن که در لحظه ارسال توپ از آخرین مدافع حریف به دروازه حریف نزدیک‌تر باشد، در موقعیت آفساید قرار دارد. قانونی که با دقت بیش از حد داوران ویدئویی حالا به جای حل مشکل، معضل جدیدی را به فوتبال اضافه کرده است. به عنوان مثال در یکی از بازی‌های این فصل لیگ برتر انگلیس میان تیم‌های لیورپول و استون‌ویلا، داور مسابقه گل «روبرتو فیرمینو» را به خاطر قرار داشتن زیر بغل او در موقعیت آفساید، مردود اعلام کرد که این اتفاق با واکنش طعنه‌آمیز «یورگن کلوپ» در پایان آن بازی همراه بود: «خیلی‌ها به این موضوع می‌خندند اما اصلاً خنده‌دار نیست. ما مربیان بابت همین چیز‌ها اخراج می‌شویم!»

طرح و پیشنهادِ ونگر در خصوص تغییر قانون آفساید، روی کاغذ کاملاً منطقی و راه‌گشا به نظر می‌رسد ولی باید بیشتر و دقیق‌تر روی تمام جزئیات آن اندیشید. با این حال همه ما می‌دانیم که افراد حاضر در «Stockley Park» - محل رسمی اتاق VAR در لیگ برتر انگلیس - بدون ستیز بیخیال خطهای فرضی خود در زمین مسابقه نخواهند شد. ضمن اینکه اصلاً بعید نیست که بعد از قبول پیشنهاد آرسن، سال آینده شاهد سنجش میلی‌متری عدم حضور بازیکن مهاجم در آفساید باشیم! به این ترتیب که بعد از رسم خطهای متعدد به اثبات این ماجرا بنشینیم که پشت پایِ مهاجم با بدن مدافع آخر دقیقاً روی یک خط قرار داشته و در نتیجه اعلام آفساید از سوی داور اشتباه بوده است! در حقیقت این بار باید مراقب باشیم تا از سویِ دیگرِ بام به زمین نیافتیم. آنچه ونگر بر آن تاکید دارد، در این باره است که گل‌هایی که مهاجم نسبت به مدافع برتری ناعادلانه‌ای ندارد را نباید مردود اعلام کنیم. این دقیقاً بزرگترین مشکل استفاده از VAR در فوتبال انگلیس در این مدت بوده.

«دین اسمیت» سرمربی استون ویلا چندی پیش به خوبی درباره VAR صحبت کرد و از این گفت که وقتی از راهِ دور تصمیم اولیه «مارتین اتکینسون« رد و ضربه دروازه آنها به پنالتی برای تاتنهام تبدیل شد، قدرت داور مسابقه در چشم بازیکنان به شدت کاهش یافت. چشم عادی در آن صحنه خطای «بیورن انگلز» روی «استیون برخواین» را به هیچ عنوان تشخیص نمی‌داد اما تصاویر آهسته ویدیویی خطای او را شکار کردند. البته برخی مفسران پس از اظهارات اسمیت به او واکنش نشان دادند و از این گفتند که فلسفه VAR جلوگیری از همین اشتباهات است.

اما آیا واقعاً چنین است؟ آیا واقعاً اهدای پنالتی به تاتنهام از کیلومترها دورتر از ورزشگاه و گرفتن اوضاع از دستان اتکینسون اتفاق جالبی است؟ آیا آنگونه که اسمیت پیشنهاد داده، بهتر نیست خود داور تنها از کنار مانیتورِ کنار زمین صحنه را بررسی کند؟ وقتی VAR باشد می‌توان مطمئن بود که تصمیم اتخاذ شده صحیح است اما گاهی اوقات این وسواس و دقت هنگام صحنه‌های آفساید چندان با ارزش و از همه مهم‌تر منطقی نیست!

باید بگوییم 42 هزار هوادار حاضر در «ویلا پارک»، هم از قبول تصمیم اتکینسون شاد بودند و حتی خود برخواین به تصمیم داور اعتراضی نداشت. آن خطا چندان واضح نبود و نمی‌توان آن را اشتباه داور قلمداد کرد. اگر خواهان دقیق‌ترین تصمیم‌ها و استفاده از تکنولوژی هستید، پس باید با قطع مکرر جریان بازی کنار بیایید و این احساس را داشته باشید که بازی از خارج از ورزشگاه کنترل خواهد شد و داور، تنها یک نماد از عدالت است و تصمیمات کلیدی توسط اشخاصی دیگر در جایی دورتر از مستطیل سبز گرفته می‌شود. اکثر فوتبال‌دوستان خواهان مکانیسمی بودند که به وسیله آن تصمیم‌های مشکوک بازرسی شوند یا هنگامی که داور به صحنه‌ای شک دارد، بتواند با مرور سریعِ صحنه، تصمیمِ قطعی و عادلانه خود را به اجرا بگذارد. نمایشگرهای کنار زمین برای رسیدن به این دستاورد کافی بودند و هواداران نیز می‌توانستند این تصمیم‌گیری از نزدیک مورد ارزیابی قرار دهند. فوتبال‌دوستان سالیانه هزاران پوند پرداخت می‌کنند تا یک مسابقه جذاب ببینند نه چیزی که اکنون VAR به تصویر کشیده است.

 افراد حاضر در جایگاه «Holte End»؛  جایگاه اختصاصی هواداران استون‌ویلا بهترین واکنش را به اعلام این ضربه پنالتی از خود نشان دادند و یک صدا فریاد زدند: «این دیگر فوتبال نیست». این احساس بسیاری از فوتبال‌دوستان در این فصل از لیگ برتر انگلیس است، احساسی که ونگر نیز آن را به زبان آورده.

به موضوع اصلی برگردیم و شفاف سختن بگوییم؛ آنچه اکنون از VAR می‌بینیم به هیچ عنوان با تصورات هواداران هم‌خوانی ندارد. در روزهای نخست حرف از این بود که به کمک VAR، اشتباهات داوری از بین خواهد رفت اما قرار نبود با استفاده از کمک داور ویدیویی، مستطیل سبز به زمین محاسبات ریاضی و هندسه تبدیل شود! در ابتدا قرار بود VAR کمک و یاورِ داورِ وسط باشد نه اینکه تصمیمات کلیدی را به دور از چشمانِ او بگیرد!  بله؛ هدف از VAR برقراری عدالت و جلوگیری از تضعیف حق بود اما نه به این قیمت که تمام جذابیت‌های فوتبال به حاشیه رانده شود و هیجان این ورزش پر طرفدار رنگ ببازد.

به همین دلیل نیز باید از «آرسن ونگر» با تمام وجود تشکر کنیم و امیدوار باشیم طرح پیشنهادی‌اش، جذابیتِ از دست رفته را به فوتبال بازگرداند.

 

سازندگی

۳    
آی اسپورت
2020-02-24 15:30:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر