فهرست
ماری به اکیپ: مسی، فدررِ فوتبال است
ماری به اکیپ: مسی، فدررِ فوتبال است

ماری به اکیپ: مسی، فدررِ فوتبال است

آی‌اسپورت- این روزها درگیر مصدومیت است و با همین مصدومیت هم كارش را در ویمبلدون شروع كرده‌؛ جایی كه مدافع عنوان قهرمانی است و باید با رقبای سرسختی برای رسیدن به جام قهرمانی مبارزه كند. اندی با این حال به غیر از تنیس 2 عشق ورزشی دیگر هم داشت و دارد: اولی بوكس است كه تا پای بوكسور حرفه‌ای شدن هم پیش رفت و دیگری هم فوتبال است‌؛ جایی كه حالا به هواداری این رشته بسنده كرده و گهگاه مثل یک بازیكن آماتور پا به توپ هم می‌شود. ماری پیش از شروع بازی‌هایش در ویمبلدون صحبت‌هایی با «مجله اكیپ» تحت عنوان «بوكس، فوتبال و من» داشته كه بخشی از آن را در زیر می‌خوانید. او روز گذشته اولین بازی‌‌اش را در ویمبلدون انجام داد.

14 سالگی و شوك بوكس

صحبت از بوكس كه می‌شود اندی ماری خیلی راحت حرف می‌زند: «خیلی نزدیك بود بوكسور شوم. عاشقش بودم، ترسناك بود ولی... نمی‌دانم، كلمه‌ای برای توصیف كردنش پیدا نمی‌كنم. بعد از اینكه با این رشته ورزشی آشنا شدم دیگر هرگز آن را ترك نكردم». این تنیس‌باز اسكاتلندی 14 ساله بود كه در گلاسكو اولین مسابقات بوكس حرفه‌ای را از نزدیك لمس كرد. خون روی بدن بوكسورها جاری شده بود و او آنهایی كه ناك‌اوت می‌شدند را مثل یك زامبی می‌دید‌؛ همان اتفاقات، شوك بدی به اندی ماری داد و فهمید رقابت در این رشته كار هركس نیست. هرچند خودش می‌گوید در آن زمان آمادگی‌‌اش را داشت تا تمرینات سخت این رشته را پیگیری كند و مهیای یك رقابت بزرگ شود. با چند بوكسور سرشناس بریتانیایی مثل امیرخان و دیوی هی هم آشنا شد ولی در نهایت بی‌خیال رقابت حرفه‌ای در این رشته شد. اندی با این حال هنوز هم ورزشكاران بوكس را تحسین می‌كند: «رشته فوق‌‌العاده سختی است. شجاعت می‌خواهد، آمادگی بدنی فوق‌‌العاده‌ای نیاز دارد، باید قدرت داشت، تجربه كسب كرد و تحمل درد را هم داشت... واقعاً باید از نزدیك با این رشته سر و كار داشته باشی تا بفهمی چه اندازه می‌تواند درد داشته باشد. بوكسورها ورزشكاران باورنكردنی‌ای هستند.»

ارادت به محمدعلی

بوكسوری سرسخت، متخصص در ضدحملات و البته كسی كه همیشه تماشایی مبارزه نمی‌كند. فلوید می‌ودر، یكی از بوكسورهای مورد علاقه اندی ماری است‌؛ البته عجیب هم نیست چون این 2 وجه اشتراكی در استایل و شیوه مبارزه با رقیب دارند. با این حال جایگاه محمدعلی برای اندی ماری ویژه است. ماری همه چیز محمدعلی را دوست دارد‌؛ عملكردش در رینگ مسابقه، رفتارش خارج از رینگ و قدرت كلامی‌‌اش در سخنرانی‌ها. وقتی ماری در ابتدای راه تنیس بوده همیشه عادت داشته بعضی از سخنان محمدعلی را گوش كند: «وقتی متوجه می‌شوید از كجا آمده و به چه چیزی تبدیل شده است دیگر كاری به غیر از احترام گذاشتن به محمدعلی، از دست‌تان برنمی‌آید. او فوق‌‌العاده است. كسی است كه همیشه می‌خواسته‌ام به دیدارش بروم.»

لرزیدن زمان تماشای بوكس

29 آوریل بود كه آنتونی جاشوا و ولادیمیر كلیچكو در ورزشگاه ومبلی مقابل 90 هزار تماشاگر با هم رودررو شدند‌؛ اندی ماری اما به ورزشگاه نرفت و در خانه‌‌اش از تلویزیون مسابقه را دید: «اصلاً حس خوبی نداشتم و بدنم به لرزه افتاده بود. 45 ثانیه اول را نگاه نكردم و بعد از اتاق زدم بیرون. طاقت نیاوردم، دوباره برگشتم و بقیه مسابقه را دیدم...» شماره یك تنیس دنیا حالا با خنده از آن روز حرف می‌زند: «متنفرم از اینكه ببینم آنهایی كه می‌شناسم رنج می‌كشند. خب من این فرصت را داشتم كه با هر 2 بوكسور آشنا شوم و واقعاً دیدن مسابقه‌شان مضطربم می‌كرد.» اندی ماری از عجیب‌ترین نتیجه‌ای كه در بوكس رقم خورده هم صحبت می‌كند: «ناك‌اوت شدن مانی پاكیائو مقابل خوان مانول ماركز در سال 2012؛ به ندرت پیش می‌‌آید ببینی یكی از بهترین بوكسورهای تاریخ با چنین خشونتی ناك‌اوت شود.»

وجه اشتراك بوكس با تنیس

اندی ماری می‌گوید بی‌دلیل نیست جذب بوكس شده چون این 2 ورزش نقطه اشتراك زیادی با هم دارند: «نقطه اشتراك‌ها كه زیاد است. علاوه بر اینكه هر 2 ورزش انفرادی هستند، هر 2 هم روی نقاط ضعف حریف برنامه‌ریزی می‌كنند. ضمن اینكه باید بلد باشی با برنامه‌های رقیب، حركاتش و تغییراتی كه در بازی‌‌اش به وجود می‌آورد خودت را وفق دهی.»

بهترین فوتبالیست تاریخ: فرانك سوزه!

پله؟ مارادونا؟ كرویف؟ نه، به نظر اندی ماری بهترین بازیكن تاریخ كسی نیست به غیر از... فرانك سوزه. خودش هم می‌خندد و می‌گوید: «اوووه، بله! به هر حال او یكی از بهترین بازیكنان تاریخ باشگاه مورد علاقه‌ام است. در آن زمان همه هواداران عاشقش بودند و بقیه تیم‌ها می‌خواستند او را از چنگ ما دربیاورند.» بین سال‌های 1999 تا 2001، فرانك سوزه فرانسوی بازی‌های درخشانی را در تیم اسكاتلندی هیبرنیان انجام می‌داد و با گل‌ها و پاس‌هایی كه از فاصله 30 متری می‌زد و می‌داد، حسابی سر زبان‌ها افتاده بود. از آنجا كه پدربزرگ اندی ماری یعنی روی ارسكین هم ابتدای دهه 50 پیراهن این باشگاه را پوشیده بود علاقه او به این تیم خانوادگی است. البته استعداد فوتبالی پدربزرگ به نوه هم منتقل شده و حتی در زمان نوجوانی، اندی ماری توسط مربیان گلاسكو رنجرز برای حضور در تیم مدرسه فوتبال این باشگاه فراخوانده شد ولی از آنجا كه اندی به آینده تنیسش بیشتر خوشبین بود آن دعوت به سرانجام نرسید. این روزها اندی دیگر چندان بازی‌های تیم مورد علاقه‌‌اش در اسكاتلند را دنبال نمی‌كند: «از زمانی كه سوزه رفت، شرایط دیگر برای باشگاه خوب پیش نرفت. البته من هنوز هم خاطرات زیبایی از او دارم.»

هوادار آرسنال شدن

اندی بعدها كه وارد دنیای تنیس حرفه‌ای شد نمی‌توانست هیچ مسابقه‌ای از هیبرنیان را ببیند‌؛ هیچ هتل و یا شبكه تلویزیونی در دنیا پیدا نمی‌شد برای او مسابقات تیم محبوبش را پخش كند. این‌طور شد كه پای یك عشق جدید در زندگی فوتبالی ماری به میان كشیده شد. فصل 2004-2003 كه آرسنال بدون شكست فاتح لیگ برتر انگلیس شد كافی بود تا اندی ماری تبدیل به یكی از هواداران پروپاقرص این باشگاه شود. سال گذشته او با روبر پیرس دیدار كرد و از او به عنوان یكی از بازیكنان منتخب تاریخ باشگاه آرسنال نام برد. البته تونی آدامز، تیری آنری، دنیس برگكمپ و پاتریك ویرا هم در این فهرست حضور داشتند. مرد شماره یك تنیس دنیا در زمستان هم تصویری در توئیتر منتشر كرد كه پیراهن الكسیس سانچس در آرسنال را به تن كرده است. ماری با این وجود ترجیح می‌دهد با احتیاط درباره آرسن ونگر، سرمربی تیم محبوبش، حرف بزند: «او تحت هر شرایطی یك مربی بزرگ باقی می‌ماند. این موضوع كه عمر مربیگری ونگر در آرسنال تمام شده یا نه، به تصمیم هواداران بستگی دارد. به هر حال او كه فعلاً 2 سال دیگر هم قرارداداش را تمدید كرده است.»

مسی مثل فدرر است

در 15 سالگی اندی ماری تصمیم می‌گیرد به بارسلونا برود تا در عرصه تنیس پیشرفت بیشتری كند. او در آنجا با مربی‌ای مشغول به كار می‌شود كه «مازوخیست» بوده! یعنی طرفدار دو‌آتشه رئال‌مادرید بود ولی آبونه نوكمپ بود و همه بازی‌های بارسلونا را از نزدیك می‌دید، با این تفاوت كه روی هر گلی كه بارسا می‌زد حرص می‌خورد. اندی می‌گوید: «بارسا در آن زمان در هر بازی گل‌های زیادی می‌زد و به همین خاطر اعصاب این مربی‌ام همیشه خراب بود. آن زمان بارسا ستاره‌های تهاجمی مثل رونالدینیو، دكو، اینیستا و ستاره‌های دیگری هم داشت.» با این حال اندی ماری این روزها هنوز هم نیمچه تعصب كاتالونیایی دارد. اگرچه او كریس رونالدو را تحسین می‌كند ولی بازیكن مورد علاقه‌‌اش لیونل مسی است: «عاشق شیوه بازی مسی هستم. او راجر فدرر فوتبال است. فدرر را همه علاقه‌مندان به تنیس تحسین می‌كنند چون آن‌قدر تنیس را ساده و راحت بازی می‌كند كه این تصور به وجود می‌‌آید هیچ كار سختی نمی‌كند. درست مثل لیونل مسی.»

 

۳    
آی اسپورت
2017-07-05 00:22:00
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر