فهرست
مجمع‌الجزایر خوش‌تیپ‌ها یا بازارگرمی با نام‌های خارجی؟
مجمع‌الجزایر خوش‌تیپ‌ها یا بازارگرمی با نام‌های خارجی؟

مجمع‌الجزایر خوش‌تیپ‌ها یا بازارگرمی با نام‌های خارجی؟

آی اسپورت - اسفند ۱۳۹۲ وقتی تیم ملی ایران در راه جام جهانی برزیل در اولین دیدار تدارکاتی مقابل گینه شکست خورد، موجی از حمله‌ها به سمت دروازه‌بان موبور تیم ملی شکل گرفت. در فیسبوک عده‌ای به صفحه دانیل داوری حمله کردند و گفتند که رحمتی سرورته! دروازه‌بانی تیم ملی حق رحمان احمدیه و ... از ذکر فحش‌ها و توهین‌های رکیک معذورم!

داوری داشت در آلمان بازی می‌کرد که کی‌روش در راستای سیاست جذب بازیکنان دورگه، او را دعوت کرد. مهم‌ترین تصویری که از او در ذهن‌ها باقی مانده است حضورش در برنامه نود بود. انگلیسی حرف زد. دایره لغات فارسی‌اش از «سلام، خوبی، خداحافظ» فراتر نمی‌رفت. در جام جهانی همراه تیم ملی بود اما روی نیمکت نشست و بعد از گل مسی در دیدار مقابل آرژانتین همراه با رحمان احمدی، علیرضا حقیقی را در آغوش گرفتند و به او دلداری دادند.

 داوری بعد از این حضور در جام جهانی چنان از صحنه اول فوتبال حذف شد که انگار هرگز فوتبال بازی نکرده است. چهره‌هایی مثل امیر شاپورزاده، رضا قوچان‌نژاد، اشکان دژاگه، مهرداد بیت‌آشور، امید نظری، آریا جسور هاسه‌گاوا، ویلیام سیروس آتشکده و ... دیگر بازیکنانی بودند که از سوی کی‌روش دعوت شدند.

هر کدام از آنها حضوری متفاوت در فوتبال ایران داشتند. فریدون زندی با آن شمایل آلمانی خیلی زود محبوب شد، در جام جهانی هم به میدان رفت ولی نزول عجیبی داشت. بازیکنی که در بوندس لیگا شماره ده کایزرسلاترن را تن می کرد، مثل نفرین شده‌ها سر از قبرس و استیل آذین و ... درآورد و در غبارها گم شد. مهرداد بیت آشور هم روند صعودی در پیش نگرفت.

دژاگه شاید موفق‌ترین چهره بود. عضوی از نمایش «چقدر خوبیم ماااا!» در مقابل آرژانتین که تا کاپیتانی تیم ملی پیش رفت. پسری که سال ۶۵ از پدر و مادری ایرانی و در تهران به دنیا آمده بود و در همه رده‌های سنی جز زیر 23سال و بزرگسالان برای آلمان بازی کرده بود. او در سال ۲۰۰۹ با پیراهن شماره ۹ در بازی‌های زیر ۲۱سال اروپا همراه با مانوئل نویر، سامی خدیرا و مسعود اوزیل برای آلمان بازی کرد و به قهرمانی رسید.

رضا قوچان‌نژاد با آن ته لهجه مشهدی هم تاریخ‌ساز شد، گل‌های سه امتیازی او مقابل کره جنوبی و قطر در راه جام جهانی و تک گل ما در برزیل مقابل بوسنی در خاطره‌ها ماند گرچه در جام جهانی ۲۰۱۸ نیمکت‌نشین محض بود و با دلخوری خداحافظی کرد و رفت.

انگار آمدن به ایران خیلی عاقبت به خیری برای پسرهایی ندارد که پدرهایشان دو دهه قبل از ایران مهاجرت کرده‌اند. معمولاً در میان حلقه‌های گل برمی‌گردند، چند روزی رسانه‌ها برای گفت‌وگو با آنها سر و دست می‌شکنند، بعد نمایش معمولی ارائه می‌کنند و در آخر همان فوتبال اروپایی که بلد بودند هم یادشان می‌رفت. فریدون زندی گفت وقتی به ایران آمد، فوتبال تک ضرب را کنار گذاشت چون دید باقی بازیکنان توپ را غیر ضروری حمل می‌کنند و هواداران هم اینطور فوتبال را بیشتر دوست دارند. او هم قاطی فوتبال ایرانی شد و دیگر فریدون زندی قبلی نبود!

مجموعه این تجربیات شاید باقی بازیکنانی که می‌توانند به ایران بیایند و حتی در لیگ پول خوبی بگیرند را به این صرافت انداخته که نیایند! دنیس اکرت که از یک مادر ایرانی در بن آلمان به دنیا آمده نامی است که این روزها سر زبان‌ها افتاده است. مهاجمی که شاید از اروپا به پرسپولیس بیاید. جوانی ۲۳ ساله با قد ۱۸۲ سانتیمتری و سیمایی بلوند. از آنها که احتمالاً در کُری‌های هواداری به خاطر شمایلش لایک می‌گیرد.

او هم در مونشن گلادباخ بازی کرده و هم برای سلتاویگو و هم به تیم ملی زیر ۱۹ سال آلمان دعوت شده است. اگر اسم او را به انگلیسی جست‌وجو کنید جز در قسمت کامنت‌های یک صفحه که به ایرانی بودن ریشه‌های او اشاره شده چیز دیگری یافت نمی‌شود. اینکه آیا این موضوع برای مدیران ایرانی وسوسه‌انگیز بوده تا از او اسم ببرند یا عملکردش در بوندس لیگای دو داستان دیگری است، اما خودتان را جای یک جوان ۲۳ ساله اروپایی بگذارید، چه چیزی ممکن است باعث شود به ایران بیایید؟ پرداخت‌های درست و دقیق‌مان به بازیکنان و مربیان خارجی؟ عدم سابقه شکایت در فیفا؟ کیفیت عالی لیگ و امکان درخشش و دیده شدن و پیوستن به تیم‌های بزرگتر اروپایی؟ ارتباط خوب‌مان با جهان؟ زیرکی دلالان طماع برای گرفتن ماهی از آب گل‌آلود قرارداد با بازیکنان خارجی؟... واقعاً چه چیزی ممکن است برای یک فوتبالیست باعث شود با چشم باز به لیگ برتر فوتبال ایران بیاید؟

 

ایران ورزشی 

۶    
آی اسپورت
2020-08-17 19:45:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر