فهرست
فلسفه پپ، آفتاب پپ
فلسفه پپ، آفتاب پپ

فلسفه پپ، آفتاب پپ

آی اسپورت - و در نهایت اوضاع عادی شد و بهترین تیم به قهرمانی رسید، نه بهترین تیم در هر بازی چون این اتفاق هرگز رخ نمی‌دهد بلکه بهترین تیم در این فصل لیگ برتر با فاصله بسیار زیاد نسبت به رقبا؛ خیلی بهتر از منچستریونایتد همانطور که نتایج این هفته ثابت کرد و بهتر از لیورپول هر چند برابر تیم یورگن کلوپ سه شکست متوالی خوردند.

جدول دروغ نمی‌گوید. منچسترسیتی 17 امتیاز از لیورپول بیشتر دارد با یک بازی بیشتر و 16 امتیاز از منچستریونایتد پیش است. چه کسی می‌داند این فاصله در انتهای فصل چقدر است؟ لیورپول ماهی بزرگتری برای کباب کردن دارد، نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان و شاید منچستریونایتد هم به جام حذفی اهمیت بیشتری می‌دهد که آخرین فرصتش برای کسب جام در این فصل است. به این هم بستگی دارد که سیتی تا چه اندازه دنبال رکوردها باشد، اگر پپ گواردیولا بخواهد در فوتبال انگلیس یادگاری خارق‌العاده‌ای بجا بگذارد، ممکن است تا مدت‌ها کسی به او و تیمش نرسد. سه پیروزی از پنج بازی باقی مانده رکورد امتیاز و پیروزی در لیگ برتر را به نام سیتی ثبت می‌کند، با 11 گل دیگر رکورددار تاریخ لیگ برتر می‌شوند، اگر تفاضل گلشان 4 تا بهتر شود، رکورد می‌زنند و...

بنابراین اجازه بدهید وانمود نکنیم که هفته خیلی بدی را پشت سر گذاشتند تا دستاوردهایشان را زیر سوال ببریم. این تیم یکی از بهترین تیم‌های تاریخ منچسترسیتی یا هر تیم دیگری است. اینکه چهارگانه‌ای در کار نیست - گواردیولا همیشه امکانش را رد کرد - یا ناکامی برابر لیورپول در اروپا، نباید روی آفتاب این تیم ابر بیندازد. در بیشتر بازی‌ها، آنها جادویی بودند، در واقع، تصور اینکه تاتنهام در بازی شنبه با نوشتن از روی دست لیورپول می‌تواند سیتی را دچار غم بیشتری کند، احمقانه بود. دفاع و خط میانی لیورپول مقابل سیتی بهترین بازی فصل خود را انجام دادند، مهاجمان این تیم تقریبا هر فرصتی را گل کردند. اگر آسان بود، فکر نمی‌کنید چرا مربی دیگری از عهده این کار برنیامد؟ اگر نیمه دوم بازی 10 روز قبل در ورزشگاه اتحاد با منچستریونایتد هم کنار گذاشته شود، سیتی در تمام فصل فوق‌العاده بوده نه تنها نسبت به هم عصرانش بلکه در قیاس با تمام قهرمانان قبلی لیگ برتر.

مهم‌تر اینکه آنها همه این کارها را با انگیزه، سبک و سیاق خاص و شجاعتی به دست آوردند که کمتر تیمی توان امتحانش را داشت. این قهرمانی با ظرافت و البته اقتدار به دست آمد. سیتی جلوه زیبایی به پیروزی بخشید. بله، آنها پول خرج کردند ولی همه تیم‌های باانگیزه همین کار را می‌کنند. لیورپول در ماه ژانویه 75 میلیون پوند برای ویرجیل فان‌دایک پرداخت کرد و این هلندی در صعود اروپایی‌شان موثر بود. یونایتد برای الکسیس سانچس، پل پوگبا و روملو لوکاکو پول هنگفتی داد اما فوتبال یونایتد هیچ شباهتی به سیتی ندارد.

خیلی قبل از اینکه با گل جی رودریگس، قهرمانی به منچسترسیتی داده شود، اولدترافورد از نمایش شیاطین سرخ مقابل وست برومویچ ناامید شده بود. این نارضایتی هرگز در میان هواداران تیم همشهری احساس نشد، بله سیتی بازی‌هایی را باخت بخصوص مقابل تیم همشهری آن هم وقتی 2 گل پیش بودند اما دلیل آن این بود که نخواستند به فلسفه خود پشت کنند و بازی‌ را ببندند.

می‌گویند گواردیولا پلن B ندارد اما چرا باید به افکار منفی و محافظه‌کارانه رو بیاوریم وقتی پلن A اینقدر درخشان و موفق است؟ پیروزی با بازی زیبا، جسورانه‌ترین کار است بدون هیچ امنیتی و اگر شکست بخورد، سقوط است و استهزاء. گواردیولا اگر آنطور که دوست دارد 11 هافبک را به زمین بفرستد، با هر تیمی در هر فصلی می‌تواند زیباترین فوتبال را به نمایش بگذارد.

سیتی در زمین اورتون عالی بود، در ماه سپتامبر، مدافع عنوان قهرمانی، چلسی را از هم درید و تیم آنتونیو کونته هیچ پاسخی نداشت، منچستریونایتد هم در اولدترافورد اوضاع بهتری نداشت و اگر تیم ژوزه مورینیو با پیروزی در بازی برگشت کمی اعتبار کسب کرد، هشت روز بعد با باختن در خانه به تیم قعر جدول، قهرمانی را تقدیم رقیب کردند.

فراموش نکنید، سیتی در حالی به این دستاورد رسیده که هیچ کدام از دو گلزن اول لیگ برتر را در اختیار ندارد، محمد صلاح با 30 گل و هری کین با 25 گل اول و دوم هستند و سرخیو آگوئرو با 21 گل سوم است. تاتنهام به اندازه سیتی در میان 10 گلزن اول نماینده دارد اما 65 گل زده در مقایسه با 93 گل سیتی. این جامی است به ازای باور گواردیولا به خط میانی، به قدرت خلاقیت کوین دبروین و داوید سیلوا، به بازی رحیم استرلینگ و لروی سانه در کناره‌ها. او تغییراتی انجام داده که ممکن بود به یک فاجعه تبدیل شود اما نشد.

فابین دلف ‌توانست دفاع چپ بازی کند. استرلینگ توانست بیش از لوکاکو گل بزند. او با جذب ادرسون دروازه تیمش را درست کرد و مطمئنا این تابستان با دفاع همین کار را می‌کند. آخر بازی شنبه با تاتنهام، همچنان کایل واکر را ارشاد می‌کرد با آنکه پیروزی مهمی برابر تیم سابقش را جشن می‌گرفت.

بنابراین جای تعجب نیست که موقع بازی منچستریونایتد با پسرش ماریوس و گلف‌باز حرفه‌ای تامی فلیتوود گلف بازی می‌کرد. داستان جالبی است، سر الکس فرگوسن هم در سال 1992 وقتی نخستین قهرمانی‌اش در لیگ برتر را به دست آورد در حال بازی گلف با پسرش بود که متوجه شد استون ویلا به اولدهام باخته که آن موقع در آستانه سقوط بود البته خیلی بعید است که گواردیولا آنقدر بماند که 12 قهرمانی دیگر با سیتی به دست آورد!

به هر حال نخستین معمولا خاص‌ترین است و گواردیولا هم همین حس را خواهد داشت هر چند از نظر بسیاری از برد 6 بر صفر هفت ماه قبل برابر واتفورد که سیتی را به صدر فرستاد تا قهرمانی یکشنبه شب همه چیز مثل دانه‌های زنجیر پشت سر هم قرار گرفته. آن موقع، تصور می‌شد تیم مارکو سیلوا این ظرفیت را دارد که یک لسترسیتی دیگر شود - آنها به صدر می‌رفتند اگر بازی را می‌بردند - اما شش گل سیتی به همه یادآوری کرد که این فصل کمی فرق دارد و باید انتظارات بیشتری داشت؛ از آن موقع سطح توقع از سیتی افت نکرده است.

ایران ورزشی

۳    
آی اسپورت
2018-04-17 13:39:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر