فهرست
هیاهو بر سر هیچ
هیاهو بر سر هیچ

هیاهو بر سر هیچ

 آی‌اسپورت- تراکتور یکی از معماهای فوتبال ایران است. تیم ریشه‌دار، دوست داشتنی و پرطرفداری که برای موفقیت در فوتبال ایران همه مسیرها و راه‌ها را طی کرده اما کمتر توفیقی یافته. آنها در تمام این سال‌ها به مدد حضور یک مالک متمول، بی‌محابا و افسارگسیخته در بازار مکاره بریز و بپاش کرده‌اند و مربیان بزرگ، اسم و رسم‌دار و پرآوازه‌ای را با ارقام گزاف روی نیمکت نشانده‌اند اما باز هم به کرانه موفقیت نرسیده‌اند و آن را در آغوش نکشیده‌اند. مجموع ارقامی که تراکتور در طول این سال‌ها به نامدارانی چون تونی اولیویرا، ارطغرل ساغلام، جان توشاک، جرج لیکنز، مصطفی دنیزلی و مجموعه دستیاران آنها پرداخت کرده به عدد تقریبی ۱۰ میلیون دلار نزدیک است اما این رقم گزاف نیز رویای پرشورها را تعبیر نکرده.

فراموش نکنید که سرخ‌های تبریزی در این سال‌ها در کلونی بازیکنان خود نیز ستاره‌های بزرگ پرشمار داخلی و خارجی داشته‌اند که تقریباً همه آنها با قراردادهای فوق گزاف و بالاتر از رنج بازار و حتی دلاری پیراهن قرمز تراکتور را بر تن کرده‌اند اما باز هم این مسیر به موفقیت ختم نشده.

در فصل جاری پرشورها با مصطفی دنیزلی آغاز پرشتاب و آسیمه‌سری در لیگ برتر داشتند اما بسان تب تندی که زود عرق می‌کند، شور و انرژی آنها به سرعت ته کشید و تراکتور بسان تمامی فصول گذشته زودتر از موعد به دست انداز افتاد تا کهنه کاری چون مصطفی دنیزلی خیلی زودتر از پیش‌بینی‌ها چمدانش را به مقصد ترکیه ببندد و پرشورها را تنها بگذارد. بعد از خروج ناگهانی دنیزلی، تراکتور در بن‌بست خودساخته چاره‌ای جز تکیه بر دستیاران دنیزلی نداشت و ساکت الهامی اینگونه بدل به مرد اول نیمکت شد.

مردی که پسوند موقت کنار نامش الصاق شده بود و باشگاه قصد داشت تا بعد از گذر از گردنه مسابقات نیم فصل نخست، دوباره به سراغ یک گزینه بزرگ و نامدار خارجی برود اما شیوع ناگهانی بحران ناشناخته‌ای چون کرونا و مشکلات موجود و مسیری که تراکتور با الهامی طی کرد، سبب شد تا آنها در یک عمل انجام شده با الهامی ادامه دهند. تثبیت الهامی در جایگاه سرمربی و پاک شدن واژه موقت گویی حکم بنزین سوپری را داشت که ته کشید تا تراکتور ناگهان در میانه راه استپ کند.

آنها در هفته‌های کلیدی و تعیین‌کننده انتهای فصل ناگهان به روغن سوزی افتاده‌اند تا به طور کامل از کورس جا بمانند و تداوم این روند می‌تواند حتی دست آنها را از سهمیه کوتاه کند.
تراکتور بعد از تعطیلات طولانی اجباری کرونایی، لنگ لنگان حرکت می‌کند. بعد از شکست خانگی برابر نساجی آنها در بازی بزرگ هفته برابر استقلال درهم شکسته و بدون بازیکن، نمایشی به غایت نومیدکننده داشتند؛ نمایشی که اگر استقلال اندکی در آن خوش‌شانس‌تر بود و البته مهاجمانش حریص‌تر و دقیق‌تر، بی‌تردید به سود آبی‌ها تمام می‌شد. تراکتور تمام طول هفته درگیر بازی بی‌مایه‌ای شد که هیچ ضرورتی نداشت.

 آنها مدام بر گزاره «بازی با استقلال تحت هر شرایطی برگزار شود» پافشاری کردند و با مصاحبه‌های سریالی و مسلسل‌وار سازمان لیگ و فدراسیون را به رگبار بستند تا رأی به برگزاری بازی بدهد.  یک فرصت طلبی مشمئزکننده که بدون درنظر گرفتن شرایط سخت استقلال که می‌خواست از موقعیت سخت حریف بیشترین بهره‌برداری را کند اما نمایش تراکتور در در ۹۰ دقیقه هیچ تناسبی با این ذهنیت نداشت.
 
 تیمی که آشکارا تحت تأثیر و استیلای استقلال بود و نتوانست در جریان بازی حتی یک موقعیت نصفه و نیمه خلق کند.  این بازی نشان داد که مجموعه تراکتور تمامی انرژی و تمرکز را در طول هفته روی هیاهو و فشار برای برگزاری بازی گذاشته و از اصل ماجرا غافل شده. تیمی که همه داشته‌هایش را در بیرون زمین خرج کرده بوده و در درون زمین هیچ پلن و برنامه‌ای نداشت. بازی ضعیف و نومیدکننده تراکتوری‌ها حسن ختام هفته پرسر و صدای آنها بود. آنچه دکترین قدیمی آنها را دوباره رو کرد: تیم پر سر و صدایی که تمامی هیاهویش صرف نقطه‌ای خارج از خود فوتبال و بازی می‌شود؛ هیاهو بر سر هیچ!  
 

 

۶    
آی اسپورت
2020-07-13 14:08:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر