فهرست
تحریب پل‌های پشت سر، هنر ماست!
تحریب پل‌های پشت سر، هنر ماست!

تحریب پل‌های پشت سر، هنر ماست!

آی‌اسپورت-  اسمش را بگذارید «نمایش»، «شوآف» یا هر چیز دیگر اما همان مراسم ساده و کوچکی که باشگاه ذوب‌آهن برای تقدیر از محمدرضا حسینی ترتیب داده بود، از جمله کارهایی بود که باید درباره آن چند خطی نوشت. حسینی هافبک راست ذوب‌آهن بعد از دو فصل بسیار موفق در این تیم، در حالی که مشتریان دیگری از تیم‌های پایتخت هم داشت، امسال راهی تیم همشهری شده. این برای نخستین بار نیست که سپاهان، یکی از بهترین‌های ذوب‌آهن را در پایان فصل گلچین می‌کند و امسال هم حسینی را به خدمت گرفته اما در فوتبال به شدت عصبانی و عبوس ایران، احتمالاً برای نخستین بار است که یک بازیکن با دسته گلی و تقدیر و تشویقی، از تیمی که در آن مطرح شده جدا می‌شود. بارها گفته‌ایم و شنیده‌ایم که در فوتبال، خوش استقبال و بد بدرقه هستیم. به جز بد بدرقه بودن، فراموشکار هم هستیم. دیروز را خیلی زود فراموش می‌کنیم. ایرانی و خارجی تفاوتی نمی‌کند، این یک رابطه ناهنجار دوسویه است. در یک سو مدیر و مربی قرار می‌گیرند و در سوی دیگر بازیکن جدا شده. به سرعت برق و باد، همه پیوندهای پیشین از هم گسسته می‌شود و طرفین با شدیدترین تعابیر (و گاهی تهمت‌ها) همدیگر را نوازش می‌کنند. در جامعه‌ای که کتاب‌هایی با عناوین «هنر ثروتمند شدن» و «راز موفقیت»، بارها تجدید چاپ می‌شوند، چه خوب است که کتابی برای اهالی فوتبال با عنوان «هنر خداحافظی کردن» منتشر شود.

به محض اینکه بازیکنی راهی در خروجی باشگاه می‌شود، مدیر تیم سابق «فوتبال نافهم» می‌شود و مربی‌اش «بی‌سواد». از آن طرف بازیکنی که به هر دلیلی از تیمی جدا شده، هزار انگ و برچسب هدیه می‌گیرد: بی‌انضباط، ناسازگار، باند باز، غرق در حاشیه و انگ‌هایی مشابه آن و بعد از آن است که افشاگری دوطرفه آغاز می‌شود. هر کسی، هر نکته پنهان و آشکاری که از دیگری می‌داند، به سادگی به زبان می‌آورد و هیچ ترسی هم از تبعات مخربش ندارد. 

نقل و انتقال یک بازیکن از باشگاهی به باشگاه دیگر، جزیی از فوتبال است و یک امر پذیرفته شده. قرار نیست همه فوتبالیست‌های دنیا مثل استیون جرارد و فرانچسکو توتی باشند و اکثریت آنها شبیه به زلاتان ابراهیموویچ هستند که فهرستی بلند بالا از کوچ به باشگاه‌های دیگر دارد. در لیگ‌های معتبر اروپایی بارها و بارها دیده‌ایم بازیکنی که از تیم کوچک‌تر به تیم مدعی رفته، به محض بازگشت به خانه تشویق می‌شود. گاهی اوقات ستارگان بزرگ فوتبال برای اینکه به باشگاهی که به آن مدیون هستند، ادای دین کرده باشند در سال‌های پایانی فوتبال به همان تیم کوچک برمی‌گردند و فوتبالشان را همانجا تمام می‌کنند اما اینجا، کمتر نشانی از این عادت‌ها می‌بینیم چرا که فوتبالیستی که جدا شده، چنان پل‌های پشت سرش را خراب کرده که ترمیم آن کار هیچ مهندسی نیست! 

فوتبال مختصات خاص خودش را دارد. کلاس اخلاق نبوده و هیچ وقت هم نخواهد شد اما بد نیست گاهی به یاد بیاوریم این حجم وحشتناک بداخلاقی، پیش از هر چیز ما را از «لذت فوتبال» محروم می‌کند.

۴    
آی اسپورت
2019-07-20 08:30:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر