فهرست
خود کرده را تدبیر نیست
خود کرده را تدبیر نیست

خود کرده را تدبیر نیست

آی‌اسپورت- بعید است تذکر اخیر مهدی تاج در مورد سرنگرفتن لیگ نوزدهم بر اثر خطرات نهفته در مهندسی ناهنجار استادیوم‌های کشور و فقدان تدابیر ایمن کننده در آنها تحقق یابد اما اگر چنین نیز بشود و لیگ را تعطیل کنند، باید ابتدا از خود فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ پرسید که آیا هنجارشکنی‌های اخیر محصول سهل‌انگاری‌های قبلی این نهادها و کم توجهی به امر استاندارد نبودن ورزشگاه‌ها نبوده است؟ رییس فدراسیون فوتبال به موازات ضرب المثل قدیمی و نغز «خود کرده را تدبیر نیست» باید از خود و همکارانش بپرسد که آیا در تمامی موارد قبلی که آنها دست در دست هم کوشیدند کامل نبودن برخی ورزشگاه‌ها را پرده‌پوشی و به بهانه‌هایی مثل حفظ سهمیه ایران در لیگ قهرمانان آسیا امکانات غیر استاندارد برخی باشگاه‌ها را توجیه و آنها را استاندارد توصیف کنند نتیجه‌ای درست حاصل آمد و آیا همان‌ها پایه‌گذار وضعیت کج و معوج فعلی نبوده است؟ وقتی باشگاه‌ها به این نکته عادت داده شدند که هر کاری کنند ایرادی اساسی بر آن وارد نمی‌شود و ایرادات و کمبودهای شدید تشکیلاتی و حرفه‌ای‌شان لاپوشانی می‌شود، آیا هم اینک می‌توان آنها را ملامت و متهم به سهل‌انگاری کرد و اگر ایراد و ضایعه و حتی فاجعه‌ای در این استادیوم‌های نا ایمن روی داد آیا ایراد از باشگاه سرزده (که به توجیهات فدراسیون تکیه کرده) یا از فدراسیونی که در نهایت منطق استواری پشت حمایت‌هایش از باشگاه‌های ناقص وجود نداشته و حمایت‌هایش صرفاً تکمیل و تقویت‌کننده سهل‌انگاری‌ها در عرصه فوتبال و در صحنه مسابقات لیگ بوده است.
 
خطاهای غیر قابل شمارش

مهدی تاج طوری صحبت از نامطمئن بودن شروع لیگ نوزدهم و حتی احتمال عدم برگزاری آن می‌کند که انگار در هیچ‌یک از موارد قبلی مرتبط با نظم بخشیدن به ساختار برگزاری مسابقات و ایمن‌سازی مسیر آن سهم و دستی نداشته و همه چیز را به خوبی کنترل کرده و مماشاتی در حق باشگاه‌هایی که لغزش‌های زیادی در این راه داشته‌اند مرتکب نشده است. بارها از زبان سران سازمان لیگ شنیده شده که اگر بنا بر اعمال واقعی قوانین و اصول استاندارد کننده فوتبال در باشگاه‌ها باشد و موازین ایمنی و مالی به درستی و به طور کامل تحقق یابد، لیگ باید فقط با شرکت دو سه تیم برگزار شود و سایرین حق حضور ندارند زیرا تعداد باشگاه‌های دارای امکانات غیر استاندارد و بدهی‌های عظیم فراوان و تعداد خطاها و کاستی‌ها در این زمینه غیر قابل شمارش است. این به معنای ارفاق پیگیر و مستمر فدراسیون و سازمان لیگ و سایر نهادهای نظارت کننده بر روندهایی است که از قضا جای مماشات و آسان‌گیری نداشته‌اند و باید از ابتدا سفت و سخت بسته می‌شدند و چون چنین نشد و مسابقات بارها در استادیوم‌های دارای تدابیر ایمنی ناقص برگزار شد، به بن‌بست‌هایی مثل واقعه ورزشگاه مدرن و جدید اهواز در روز برگزاری فوتبال جام حذفی رسیدیم که کم مانده بود حق ورود قایل نشدن برای هواداران یکی از دو تیم (داماش گیلانیان) باعث تعطیلی این مسابقه و موکول شدن آن به آینده‌ای نامعلوم شود.
 
شوک‌های وارده

باز جای شکرش باقی است که همه آن سهل انگاری‌ها موجب مرگ و میرهای زیاد و خاصی نشد و اگر عزیزانی به طور تک و توک جان باختند بیشتر بر اثر فشارهای عصبی و شوک‌های وارد شده به تماشاگران و محصول رویدادها و ثبت نتایج نامساعد برای تیم‌های محبوب آنها بود ولی اگر قرار بود همه ازدحام‌های مردمی در استادیوم‌های غیراستاندارد ما و رعایت نکردن موارد ایمنی حاصل معمول و نرمال خود را برجای بگذارد، امروز فوتبال ما بیش از اینها شرمنده مردم و کارها فزون‌تر از این به مبادی ذیربط و نهادهای بازرسی مثل مجلس کشیده می‌شد. درست است که وسیله تأمین و اجرای مسائل ایمنی و مراقبت‌ها در درجه اول با نیروی انتظامی و سایر واحدهای امنیتی است اما آیا فدراسیون با سهل‌انگاری‌های ممتد در قبال استاندارد بودن اکثر استادیوم‌های کشور و موظف نکردن مسوولان آنها به ایمن‌سازی محیط و ارفاق‌های عظیم به باشگاه‌ها و مدیران آسان‌گیرشان سهم درشت‌تری از ناکامی‌های مرتبط با این قضیه را به خود اختصاص نداده است؟

۲    
آی اسپورت
2019-06-24 16:51:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر