فهرست
ناامیدی واژه‌ای «مورینیویی» نیست!
ناامیدی واژه‌ای «مورینیویی» نیست!

ناامیدی واژه‌ای «مورینیویی» نیست!

آی اسپورت – منطق حکم می‌کرد که یووه حداقل با اختلاف ۴ گل باید بازی را به پایان می‌رساند. اما واقعیت دست شاگردان مورینیو را بالا تر از یاران کریس رونالدو قرار داد. اما چرا؟ باید به قصه‌ها و فکت‌های داستانی مراجعه کنیم. جایی که می‌گویند افرادی که تا آخرین لحظه دست از تلاش برنمی دارند قطعا سپیدی صبح را درست بعد از یک تاریکی مطلق خواهند دید. برای یونایتد این «تاریکی مطلق» چندین بار رخ داده. اما هر بار توانستند ثابت کنند که رویا، تافته جدابافته از واقعیت نیست. نخست آن‌ها در خانه سیتی در در چاله نسبتا عمیقی، گیر کرده بودند. بازهم برگشتند و جشن منتهی به قهرمانی مردان پپ گواردیولا را آن هم در خانه خراب کردند. بعداز گذشت مدتی نوبت به دشمن قدیمی یعنی رافا بنیتز رسید. تیمش با باخت‌های پی در پی در اولدترافورد دنبال آرامش موقتی می‌گشت بدین جهت تیم ناآماده مورینیو، بهترین طعمه بود. تلاش مردان کارگری نیوکاسل هم به مانند شغل سخت‌شان، حاصلی نداشت.

این بار نوبت کالای لوکس و روغن کاری شده یوونتوس رسید. مغرورانه کنترل جریان بازی را در دست گرفتند و با هر بار خراب کردن موقعیت مسلم گلزنی، به خیال طراحی حملات بعدی رفتند. سرخوش از اینکه رد شدن از دفاعی که لیندلوف و اسمالینگ رکن اصلی آن باشند، راحت است. راحت بود و گذرا... با هر حمله و هر خراب کردن پی بعدی رفتند. این داستان 90 دقیقه دیدار دیشب دو تیم بود. اما یک نفر آن کناره‌ها بود که منتظر غرق شدن بازیکنان در دریای غرور بود: ژوزه مورینیو.

درست در لحظه‌ای که شاگردان آلگری همه چیز را با سری آ قیاس کردند این تعویض‌های مورینیو بود که از راه رسید. خوان ماتا و مروان فلینی. احتملا نام بردن از آن‌ها در تورین و آن هم در برابر خط هافبکی چون پیانیچ و بنتاکور، خدیرا و کوادرادو خنده دار باشد. ماتا گل اول را به ثمر رساند و فلینی چرخه حملات یونایتد در دقایق آخر را، تندتر کرد.

یووه‌ای که در انتظار جشن پیروزی بود، سرمستانه دقایق آخر را دنبال کرد. حتی آلگری با وجود موقعیت خراب کردن‌های پی در پی, نیازی به آوردن تمام کننده‌ای چون مانژوکیچ ندید. این بی خیالی آن هم در برابر مورینیو قطعا جریمه سختی در پی دارد. جریمه‌ای چون باختن در خانه. اینجا لیگ قهرمانان اروپاست. سرنوشت هر تیم زمانی به موفقیت ختم خواهد شد که برای آن تلاش کنند و گناه نابخشودنی نزد رهبران را تکرار نکنند. ناامیدی گناهی است که هرگز توبه ندارد مخصوصا اگر قاضی‌اش ژوزه مورینیو باشد.

 

 

۲۰ ۴  
آی اسپورت
2018-11-08 14:05:00
نظر دهید

۴ نظر
حححح
پنجشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۷، ۱۴:۲۲
he is still special one
۳
گتاب سیتی
پنجشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۷، ۱۹:۲۰
عالی نوشتی، دمت گرم/
۱
گتاب سیتی
پنجشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۷، ۱۹:۲۰
عالی نوشتی، دمت گرم/
۱
مجتبی
جمعه ۱۸ آبان ۱۳۹۷، ۰۳:۳۵
هر تیمی که ببره حتی اگه خیلی خیلی هم شانسی ببره شما مدحش رو مینویسید ، خیلی وقت ها وقتی منچستر داره میبارزه اواخر بازی مورینیو فلینی رو میاره تا مستقیم بازی کنه ، اگه منچستر نتونه بازی رو برگردونه فلینی میشه درخت بی خاصیت ، اگه بتونه میشه تعویض استثنایی مورینیو ... نه آقا جون منچستر با شانس برد همین ، خیلی هم شانس اورد ، این همه توضبح بیخودی نداره ؛ اگه یکی از اون همه موقعیت یوونتوس گل میشد و بازی میشد ۲ - ۰ اون وقت همه چیز فرق میکرد ...
کارشناس ها و ورزشی نویس ها انگار بازی ها رو نگاه نمیکنن ، فقط خلاصه ی بازی رو میبینن و اسامی گلزن هارو
به خاطر همینم عموما چرت و پرت میگن
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر