فهرست
مارسیال و رشفورد، رونی و رونالدو؛ تکرار تاریخ؟
مارسیال و رشفورد، رونی و رونالدو؛ تکرار تاریخ؟

مارسیال و رشفورد، رونی و رونالدو؛ تکرار تاریخ؟

آی‌اسپورت – پیروزیِ جذاب پنجشنبه شب مقابل سنت اتین یکی دیگر از آن بازی‌هایی بود که آینده‌یِ منچستر یونایتدِ ژوزه مورینیو را روشن جلوه می‌داد. یونایتد همچنان با مربیِ جدیدش تیمی در دورانِ گذار است و با اینکه به خاطر قیمتِ بالای اسکوادشان کمتر کسی برایشان دلسوزی و همدردی دارد، اما حقیقت این است که این تیم تا خودش را پیدا کند فعلا بهتر است مقابل تیمی در حد و اندازه‌هایِ سنت اتین قرار بگیرد تا پاریس سن ژرمن.

تمام سر و صدایِ قبل از بازیِ پنجشبه شب حول محورِ برادران پوگبا و مادرشان، یئو، که پیراهنی دو رنگ، نیمی یونایتد و نیمی سنت اتین، پوشیده بود می‌چرخید. بعد از بازی اما این زلاتان ابراهیموویچ با اولین هت‌تریکش برای یونایتد بود که نقطه‌یِ تمرکز همه شد. سه گلی که ابراهیموویچ در این شب زد آمارِ او را به عددِ چشمگیرِ 23 گل در 35 بازی برای تیمِ جدیدش رساند، یعنی هر 130 دقیقه یک گل، به علاوه‌یِ شش پاس گل. مواقعی در بازی‌هاست که زلاتان کار خاصی نمی‌کند و اعصاب هوادارانِ انگلیسی که دوست دارند مهاجمین‌شان مدام دنبال توپ و حریف بدوند را حسابی به هم می‌ریزد... اما بعد او گل می‌زند و هیچ دلخوری‌ای باقی نمی‌ماند.

ابراهیموویچ خریدی فوق‌العاده برایِ یونایتد بوده، به خصوص اینکه یک قران هم بابتش پرداخت نکردند. اما او با تمامِ گل‌ها و سخنانِ نغزش، از جمله این آخری: «من هر جا رفتم، پیروز شدم. من مثلِ ایندیانا جونز هستم.»، آینده‌یِ یونایتد نیست. آینده‌یِ این تیم جوانانی هستند که ابراهیموویچ به رشدشان کمک می‌کند.

آنتونی مارسیال مقابل سنت اتین یک بار دیگر درخشید. درسته که او هر هفته اعصابِ مورینیو را خورد می‌کند، برایِ نمونه با پاس پشت پایی که در این شب داد و موجباتِ حمله‌یِ حریف را فراهم کرد، اما شکی در استعدادِ نابش نیست. مارسیال هنوز فقط 21 سال دارد و با نمایشِ چشمگیری که مقابلِ سنت اتین داشت و مدام دروازه‌شان را تهدید کرد کاملا لایقِ تشویقِ سرپایِ هوادارانِ یونایتد در زمانِ تعویض‌اش با اشلی یانگ در دقیقه‌یِ 84 بود.

مارکوس رشفورد دیگر جوانِ یونایتد است که با تربیت و علاقه‌یِ سخت‌گیرانه‌یِ مورینیو روبروست. رشفوردِ 19 ساله هم در نیمه‌یِ دوم بازی مقابل سنت اتین به زمین آمد تا در 50اُمین بازی‌اش برایِ یونایتد، یک سال بعد از اینکه در اولین بازی‌اش دو گل در یوروپا لیگ زد، با حرکتِ سریع و مستقیمش گلِ دوم را برایِ ابراهیموویچ بسازد.

رشفورد هنوز یک تینیجر است و طبیعی است که هنوز باید منتظر نمایش‌هایی بد از او باشیم. روزهایی خواهد رسید که رشفورد هم مثل مارسیال دل چندان خوشی از مربی‌اش نخواهد داشت، درست حسی که خیلی از جوانان یونایتد در سال‌هایِ گذشته نسبت به سر الکس فرگوسن داشتند. اما سخت‌گیریِ مورینیو در قبال این بازیکنان به خاطر باورش به توانایی‌ها و پتانسیل بالایِ آن‌هاست. پس کمترین چیزی که از شاگردانِ جوانش می‌خواهد، بیشترین تلاشِ آن‌هاست. مورینیو سطحِ توقعات را بالا می‌برد و اگر احساس کند بازیکنی هنوز به این آمادگی نرسیده او را از برنامه‌هایِ اصلی‌اش کنار می‌گذارد، اتفاقی که برایِ هنریک مخیتاریان افتاد و در حال حاضر لوک شاو با آن درگیر است.

پیروزیِ 0-3 یونایتد مقابل حریف فرانسوی شاید نتیجه‌ای بهتر از نمایششان بود. سنت اتین در این شب فوتبالی بازی کرد که تقریبا جذابیتی هم‌اندازه با کت و شلوارهایِ سبزی که قبل از شروع بازی به تن داشتند بود. چنین فوتبالی در بازیِ برگشت در استادیوم جفری گیشار هم تکرار خواهد شد، با این حال یونایتد نباید مشکی برایِ حفظ نتیجه‌یِ نهایی و صعود به دور بعد داشته باشد. تنها شکستِ با بیش از سه گلِ این فصل شاگردانِ مورینیو مربوط به سفرشان به استمفورد بریج می‌شود. از آنجایی که سنت اتین به هر حال هم‌اندازه‌هایِ چلسی نیست، مورینیو می‌تواند برای بازی این چهارشنبه باز هم از سرخیو رومرو، اشلی یانگ، ماروان فلینی و جسی لینگارد استفاده کند و ترکیبِ اصلی‌اش را نگه دارد برایِ فینالِ جام اتحادیه که چهار روز بعد در ومبلی برگزار می‌شود.

یونایتد این فصل فرم خوبی در جام‌هایی که درگیرش بوده داشته. در 15 بازی‌ای که آن‌ها در یوروپا لیگ، اف‌ای کاپ و جام اتحادیه به زمین رفته‌اند 12 بار پیروز شده‌اند، بدونِ حتی یک تساوی. این فرمِ خوب در بازیِ امشب، در دورِ پنجمِ اف‌ای کاپ مقابل بلکبرن کمک‌شان خواهد کرد. یونایتد این فصل به خصوص در بازی‌هایِ خانگیِ یوروپا لیگ مقتدر نشان داده، جایی که هر چهار بازی‌اش برده، با 12 گل زده و تنها یک گل خورده. چنین فرمی است که می‌تواند تیمِ مورینیو را به فینالِ این تورنمنت به تاریخِ 24 می در سوئد برساند.

شرایطِ یونایتد در این فصل شباهت‌هایی با تیمِ فصلِ 1991-1990 دارد. یونایتد در این فصل مدافع عنوانِ قهرمانیِ اف‌ای کاپ بود، لیگ را در رده‌یِ ششم به پایان رساند، به فینالِ جام اتحادیه رسید و جام برندگانِ جامِ اروپا را فتح کرد. یونایتدِ 91 تیمی در حال شکل گرفتن بود که فصلِ بعدش در لیگ دوم شد و فصلِ بعدش به مقامِ قهرمانی رسید.

یونایتدِ این فصل حتی شباهت‌هایی با فصلِ 2006-2005 هم دارد، وقتی دوتا از بزرگ‌ترین استعدادهایِ وقتِ فوتبالِ اروپا، یعنی وین رونی و کریستیانو رونالدو در راهِ رسیدنِ به بلوغ بودند. رونی و رونالدو هم مثلِ مارسیال و رشفورد مجبور بودند در بال‌ها بازی کنند و دو سویِ یک ماشینِ گلزنیِ دیگر مثلِ ابراهیموویچ، یعنی رود ون نیستلروی قرار بگیرند. سرنوشت این فصل فتحِ یک جام اتحادیه‌یِ دیگر و دوم شدن در لیگ، با هشت امتیاز کمتر از چلسیِ قهرمان بود. اما یک فصل بعد یونایتد قهرمانِ انگلیس شد و یک فصل بعدش قهرمانِ اروپا و جهان، در حالیکه که دیگر خبری از نیستلروی نبود و رونی و رونالدو بدل به بهترین‌ فوتبالیست‌هایِ دوران خودشان شده بودند.

مورینیو در تابستانِ امسال باز هم تیمش را تقویت خواهد کرد، اما اسکوادِ حال حاضرش هم از عمق و کیفیتِ بالایی برخوردار است. با این حال خودِ مورینیو می‌داند تیمش هنوز با برخی رقبایِ داخلی فاصله دارد، چه برسد به رقبایِ اروپایی. اینکه برخی مورینیو را به عنوانِ راه حلی سریع می‌دیدند خیلی خوش‌خیالانه بود. اما به هر حال تیمِ او در همین فصلِ اول برایِ قهرمانیِ در سه جام می‌جنگد، در حالیکه کامیونیتی شیلد را هم برده، و فرمش در لیگ هم امیدوارکننده است. این هفته می‌تواند یک قهرمانی برایِ مورینیو و شاگردانش به همراه بیاورد، به علاوه‌یِ قدمی رو به جلو به سویِ دو قهرمانیِ دیگر.

۶    
آی اسپورت
2017-02-19 09:56:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر