فهرست
جنگ فوتبال و غیرفوتبال؛ حق با کیست؟
جنگ فوتبال و غیرفوتبال؛ حق با کیست؟

جنگ فوتبال و غیرفوتبال؛ حق با کیست؟

آی اسپورت - در ادامه دو قطبی شدن‌های رایج در جامعه ایران، این بار نوبت دو قطبی فوتبال و غیر فوتبال است که بخشی از جامعه را رو در روی هم قرار داده است. پرداخت پاداش‌ چند صد هزار دلاری به اعضای تیم ملی فوتبال در جام ملت‌های آسیا، اعتراض تعدادی از ورزشکاران معروف غیرفوتبالی را برانگیخته و باعث شده موافقان و مخالفین، در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها روبروی هم قرار گرفته و نزاعی جدید تحت عنوان جنگ پاداش بگیران را رقم بزنند. ولی در این میان حق با کیست؟ با فوتبالی‌ها یا غیر فوتبالی‌ها؟

طرفداران فوتبال معتقدند که این رشته به عنوان پرطرفدارترین رشته ورزشی ایران، بخش عمده‌ای از جامعه را درگیر خود کرده و طبیعی است که موفقیت در آن به خوشحالی و شادابی خیل کثیری از مردم منجر خواهد شد. آنها خودشان را با کشورهای دیگر مقایسه می‌کنند که فوتبالیست‌ها عموما پاداش‌های قابل توجهی می‌گیرند که به هیچ وجه قابل قیاس با رشته‌های دیگر نیست. مثلا در همین جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹، وقتی تیم ملی قطر قهرمان شد، اخبار متعددی درباره پاداش‌های اعضای تیم ملی این کشور منتشر شد که واقعا قابل توجه بود. یک سرچ دم دستی در گوگل هم می‌تواند تصویری کامل درباره پاداش‌هایی که طی چند سال اخیر به تیم‌های فوتبال چه در رده ملی و چه باشگاهی در سطح جهان و اروپا پرداخت شده، ارائه دهد که ارقام آنها کاملا نجومی است.

اما در طرف مقابل، غیرفوتبالی‌ها عقیده دارند که نباید میان فوتبال و سایر ورزش‌ها تفاوتی قائل شد چون در هر صورت همه آنها برای موفقیت کشور و بالا بردن غرور ملی تلاش می‌کنند. آنها به این موضوع اشاره می‌کنند که بسیاری از ورزش‌ها نظیر کشتی، وزنه‌برداری، دو و میدانی، تکواندو، بسکتبال، والیبال و غیره در المپیک و بسیاری از میادین بزرگ جهانی برای کشور افتخار کسب می‌کنند در حالیکه فوتبال نتوانسته در چند دهه اخیر افتخار قابل توجهی کسب کند اما همیشه ورزشکاران این رشته از نظر مالی شرایط بهتری داشته‌اند. اگر بی‌طرفانه پای دلایل دو گروه بنشینیم، چاره‌ای نداریم جز اینکه به هر دو طرف حق بدهیم ولی واقعیت این است که برای قضاوتی منصفانه باید شرایط خاص ایران را هم لحاظ کنیم.

اینکه فوتبال در ایران و بسیاری از کشورهای دیگر، ورزش اول است و هر هفته صدها هزار یا میلیون‌ها نفر را پای تلویزیون یا روی سکوهای ورزشگاه میخکوب می‌کند غیر قابل انکار است. گردش پول بیشتر و بازار بزرگ‌تر فوتبال قابل قیاس با سایر رشته‌ها نیست. مساله عرضه و تقاضا است. به همین راحتی. اما تفاوت ایران با بسیاری از کشورهای دنیا در این است که فوتبال روی پای خودش نایستاده و درآمد قابل ملاحظه‌ای کسب نمی‌کند. باشگاه‌ها در ایران اکثرا وابسته به دولت‌اند و سالانه میلیاردها تومان برای آنها هزینه می‌شود. این در حالی است که شرایط برای ورزش‌های دیگر به ویژه ورزش‌های انفرادی این طوری نیست و نه تنها بسیاری از قهرمانان کشور با شرایط نامناسب مالی، زندگی را می‌گذرانند بلکه از نظر امکانات و پشتیبانی نیز، بسیاری از تیم‌ها حتی در میادین بزرگ جهانی نیز با مشکل مواجه هستند. به عبارت دیگر چه فوتبال و چه غیرفوتبال، در ایران عامل عرضه و تقاضای بازار آن قدر پررنگ نیست.

در حقیقت، دولت به عنوان متولی ورزش کشور از بسیاری از ورزش‌های دیگر می‌زند تا هزینه‌های میلیاردی فوتبال را تامین کند که این به هیچ وجه منصفانه نیست. اگر در کشورهای دیگر پاداش‌های نجومی به بازیکنان و کادر فوتبال پرداخت می‌شود، این هزینه‌ها از طرف خود فوتبال تامین می‌شود و به خود آنها برمی‌گردد. حتی در بسیاری از کشورهای صاحب نام، فوتبال گاهی به رشته‌های دیگر هم چه از نظر تبلیغاتی و چه از نظر مالی کمک می‌کند اما در ایران این طور نیست و فوتبال نه تنها درآمدی کسب نمی‌کند بلکه بخش عمده‌ای از منابع عمومی موجود را می‌بلعد.

نکته قابل توجه دیگر این است که پاداش‌های اخیر به فوتبالیست‌ها در شرایطی پرداخت شده که آنها حریفان راحتی را شکست داده و موفقیت قابل توجهی کسب نکرده‌اند. شاید اگر این پاداش‌ها بعد از پیروزی در نیمه‌نهایی و فینال به آنها پرداخت می‌شد تا این حد حساسیت‌برانگیز نمی‌شد. اما هزینه هشتصد نهصد هزار دلاری برای پیروزی مقابل تیم‌های درجه دو آسیا، در شرایطی که کشور از نظر اقتصادی با مشکلات زیادی روبروست و ورزش‌های دیگر برای آماده‌سازی خود نیز مشکل دارند، به هیچ عنوان قابل توجیه و دفاع نیست.

فوتبال ایران اگر می‌خواهد خودش را با فوتبال جهان مقایسه کند راهی ندارد جز اینکه از نظر اقتصادی و درآمدزایی نیز همانند جهان عمل کند و کاملا روی پای خودش بایستد. در این صورت هیچ فرد یا گروهی نمی‌تواند به هزینه‌های نجومی آن اعتراض کند اما تا زمانی که وابسته به دولت است، این انتظار وجود دارد که موازنه بین همه ورزش‌ها رعایت شود. این بدان معنا نیست که همه هزینه‌ها برابر باشد، چون فوتبال کاملا حسابش با ورزش‌های دیگر از نظر اقبال عمومی جداست. اما باید به نحوی عدالت برقرار شود که ورزش‌های دیگر از توجه زیاد – و گاهی غیر منطقی!- به فوتبال آسیب نبینند.

بازار ورزش

۶۳ ۵  
آی اسپورت
2019-02-09 14:56:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۵ نظر
کامران
شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷، ۱۶:۰۲
به نظر من اصلا بحث فوتبال و غیر فوتبال مهم نیست. الان این مهمه که چهار تا بچه داد و فریاد کردن آی پاداش ندادن , آی امکانات ندادن . بعدش رفتن 3 تا از ژاپن خوردن. الان باید پاداش رو پس بدن. حق مردم خورده شده. البته مردمی که متاسفانه یادشون رفته بعد از باخت تیم به ژاپن باید ازشون بخوان پاداش رو برگردونن و حقشون رو بگیرن . 430 هزار دلار پاداش برای برد ویتنام و یمن و مساوی با عراق!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
کامران
شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷، ۱۶:۲۶
فقط با یک حساب کتاب ساده 430 هزار دلار میشه چیزی بیش از 5 میلیارد . حساب کنین چند تا کانکس مسکونی میشه برای زلزله زده ها و یا چند تا کانکس برای مدسه های سیستان و بلوچستان و یا چند تا بخاری سالم!! میشه برای مدارس خرید
کامران
شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷، ۱۶:۳۵
حالا هم کلی پیام میاد که کلی اختلاس توی کشور هست و این رقم ها چیزی نیست . اتفاقا باید از همین جا شروع کنیم تا جلوی فساد گرفته بشه .اگر قهرمان میشدن پادش 10 براری هم نوش جونشون بود ولی وقتی میبازن و تازه کلی سر و صدا میکنن که پاداش بازی چین رو نگرفتن دیگه واقعا سوزش داره .
محمد
شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷، ۲۰:۰۲
اولا درآمدی که صداوسیما از فوتبال داره، از هیچ رشته ورزشی نمیتونه داشته باشه و اینکه به باشگاهها حق پخش تعلق نمیگیره، تقصیر همین نهاده. دوم حتی اپراتورهای مخابراتی میتونن درآمد چندصدمیلیاردی از فوتبال تولید کنند که باز هم هیچ رشته دیگه ای این درآمدو تولید نمیکنه، سوم قدرت اجتماعی فوتبالو، هیچ رشته ورزشی در ایران نداره، کسی بندرت تو مدرسه و بازار و اداره و... حرف از غیرفوتبال میزنه
همونطورکه مثلا تو ژاپن سالها بیس بال جایگاه اجتماعی بالاتری نسبت به فوتبال داشت یا تو آمریکا بسکتبال بالاتر از فوتباله
همه چیز نسبیه
هر رشته ای جایگاه اجتماعی فوتبالو داشت، بیاد مدعی همون درآمد بشه
۱
یکم تو رندگی سعی کنیم عین ادم بفهمید بعد نظر در کنید
شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۷، ۲۳:۴۹
کامنت های بالا رو خوندم، واقعا تعجبم از درجه ی حماقت ملت.
مصاحبه سردار رو دیدم، توش گفته پاداش نداده اند ولی منتش رو گذاشته اند و فحشش رو ما می خوریم...
کجای این مصاحبه نق زدن و منت گذاشتن ه..، اخه یکم فکر کنید. یکم سرتون رو از توی ماتحتتمون بکشید بیرون محض رضای خدا سر سوزن مغز نخودیتون رو بکار بگیرید بعد فحش بدید....

یارو داره میگهچرا مسيولین دروغ می گن ؟ این اعتراض درستی ه .... انقد با حب و بغض نرید به ملت فحش بدید. هیچ چی درست نمیشه و بخر خرابی چیزی باقی نمی مونه....
وجود پاداش یا عددش بحث جداگانه است ... من هم قبول دارم خیلی ضروری نیست ولی خدایی حرف اون مصاحبه این نیست که طرف بگه چرا پاداشمون رو نمی دهید .... یکم فکر کنید انقد الاغ نباشید عاریایی/پارس ها
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر