فهرست
سه دليل براي بازگشت «فدال»: به ما برسيد!
سه دليل براي بازگشت «فدال»: به ما برسيد!

سه دليل براي بازگشت «فدال»: به ما برسيد!

آی‌اسپورت- دنیای تنیس برای بسیاری از هوادارانش به جای زیباتری برای زندگی تبدیل شده است. راجر فدرر افسانه‌ای پیش از فینال یکشنبه‌شب مسترز میامی، اشاره‌ای داشت به 13 سال گذشته و اینکه چقدر رقابتش با رافائل نادال به ماجرای جذابی در بازار ورزشی تبدیل شده بود: «مثل دوران گذشته شده؛ آن موقع که هر هفته بازی می‌کردیم». 
دروغ هم نمی‌گوید. غیر‌از چند سال اخیر که او و رافائل نادال از اوج فاصله گرفته بودند و اندی ماری، نواک جوکوویچ، استن واورینکا و بقیه داشتند خودنمایی می‌کردند، همیشه (جز یکی، دوبار اسثتنا در سال) همه‌چیز بین فدرر و نادال تقسیم می‌شد حالا اما تازه وارد چهارمین ماه سال 2017 شده‌ایم و فدرر و نادال، سه بار در سه بازی حساس به مصاف هم رفته‌اند. 
فدرر در 35 سالگی و نادال در 30 سالگی، خیلی زود به جمع 10 تنیس‌باز برگشته‌اند و بی‌تفاوت به بزرگانی نظیر جوکوویچ و ماری با هم بازی می‌کنند و دل دنیای تنیس را می‌برند.  از اولین روز مسترز میامی هم معلوم بود همه دوست دارند فینال را بین فدرر و نادال ببینند. این را می‌شد از صدای هواداران شنید. شاید برای همین هم بود که کسی از مصدومیت آرنج ناگهانی و نسبتا همزمانی که برای جوکر و ماری پیش آمد، ناراحت نشد. 
راجر و رافا، وجوه مشترکی دارند که باعث شده پس از سال‌ها افت، دوباره در سن بالا به اوج برگردند و جای جوکوویچ و ماری را بگیرند و به بقیه جوانان اجازه قدرت‌نمایی ندهند.  فدرر پیش از قهرمانی در اوپن استرالیای امسال، پنج سال پیاپی دستش از رسیدن به جام، حتی یک گرنداسلم، کوتاه مانده بود. نادال هم در چهار سال اخیر فقط و فقط، یک‌بار رولان گاروس را برده بود. 
هر دو اما در سال گذشته دوران‌گذار موفقی را پشت سر گذاشتند. رافا نادال که پس از سال‌ها کار‌کردن مستقیم با عمویش تونی، کارلوس مویا، تنیس‌باز قهار اسپانیایی را به‌عنوان مربی اصلی‌اش برگزید و فدرر هم با تمرینات فشرده با ایوان لیوبیچیچ، تمرکز روی شرایط فیزیکی و کمی تغییر، بار دیگر به اوج برگشت. جالب است بدانید هر دوی این بازیکنان به سه دلیل دقیقا یکسان، امسال بار دیگر به اوج برگشته‌اند.

سرویس‌های متفاوت

قهرمان سوئیسی 18 گرنداسلم، حسابی روی سرویس‌هایش کار کرده است. سال 2017، 82 درصد سروهای اول فدرر به امتیاز تبدیل شده است. همچنین 62 درصد سرویس‌های دومش برایش امتیاز به همراه داشته. با چنین آماری، او تا پیش از فینال یکشنبه‌شب، 59 گیم از 65 گیمی که زننده سرویس بوده، پیروز شده بود. فدرر مقابل نیک کریوس جوان در نیمه‌نهایی 10 اِیس زده بود. 
نادال هم قصه جالبی دارد. او هم 81 درصد سرویس‌هایش را به امتیاز تبدیل کرده و 62 درصد سرویس‌های دومش، ختم به امتیاز شده است. نادال هم امسال 92 درصد گیم‌هایی را که سرویس دستش بوده، برده است. 48 گیم پیروز از 52 گیم: «خیلی از سرویس‌هایم راضی‌ام. این برایم امتیاز بزرگی است و باعث می‌شود با آرامش بیشتری بازی کنم.»

استراتژی‌های متفاوت

یادتان نرود حضور ایوان لیوبیچیچ افسانه‌ای در بین مربیان فدرر چقدر باعث تغییر او شده است. فینال یکشنبه‌شب، اولین فینال فدرر در میامی از سال 2006 تاکنون بود. آن موقع فدرر لیوبیچیچ را شکست داد. حالا او مربی فدرر است و فدرر از این بابت بسیار راضی است: «ایوان ایده‌های زیادی دارد. من به او گفتم هر چه می‌خواهد به من بگوید. به او گفتم او را کنارم دارد تا از من انتقاد کند و تغییرم دهد.» بزرگ‌ترین تغییر هم بدون‌شک، بک‌هندهایش بود؛ محکم‌تر و با جرأت بیشتر از همیشه. فدرر بیش از هر زمان دیگری از عمرش بک‌هندهایش را روی بیس‌لاین حریف می‌کوبد؛ مشخصا ضرر هم نکرده. 
کارلوس مویا هم تغییرات خوبی به بازی نادال تحمیل کرد. قهرمان اسپانیایی 14 گرنداسلم همیشه عادت داشت یک جور سرویس بزند؛ اغلب روی بک‌هند حریف. این کارش را سخت می‌کرد. کارکردن با مویا اما خاصیتش را در بازی با جک ساک و فابیو فونینی، در دو بازی منتهی به فینال میامی نشان داد. رافا دیگر مثل همیشه سرو نمی‌زند. تعداد قابل‌توجهی سرو روی فورهند این دو نفر زد و جالب اینجاست که بیشترین امتیازات را هم از همین راه به دست آورد. سرویس فوق‌العاده او در بازی با فدرر هم باعث شد قهرمان اوپن میامی به شکلی آماتور توپ را به خارج از زمین و روی سر تماشاگران بفرستد.

چیزی برای باختن

مهم‌ترین دلیل درخشش هر دو بازیکن، این است که دیگر هیچ‌چیز برای ازدست‌دادن ندارند. تاکنون، جوکوویچ و ماری باید تا می‌توانستند مسابقه می‌دادند تا در رتبه اول قرار بگیرند. حالا همان فشارها باعث شد آرنج هر دو در ابتدای سال 2017 آسیب ببیند. فدرر و نادال اما با روحیه‌ای مضاعف، آمده‌اند برای اعاده حیثیت. فدرر خونسردتر از همیشه بازی می‌کند و نادال هم حرکات عصبی‌اش کمتر شده است. این دو از بازی برابر هم دارند لذت می‌برند. انگار می‌خواهند به همه حالی بکنند که هرچقدر هم بدوند، به این راحتی‌ها به این دو نمی‌رسند. نادال پیش از فینال گفته بود: «راستش را بگویم، این است که چه میامی را ببرم و چه نه، تأثیری در کارنامه‌ام نمی‌گذارد.» فدرر وقتی قهرمان استرالیا شده بود، گفت در تنیس مساوی وجود ندارد اما: «می‌خواهم رافا را در این قهرمانی شریک کنم.»
امسال ادامه دارد. فدرر و نادال باز هم خواهند درخشید. باز هم مقابل هم قرار می‌گیرند. پیش‌بینی می‌کنند این دو دوباره مردان شماره یک و دو شوند. سخت است اما اگر هم نشوند، خدشه‌ای به قدرتشان وارد نمی‌شود.

 وقایع اتفاقیه

۱۰    
آی اسپورت
2017-04-04 15:53:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر