فهرست
شانس کم، رونالدوی زیاد
شانس کم، رونالدوی زیاد

شانس کم، رونالدوی زیاد

آی اسپورت - «وقتی ستاره‌ای مثل کریس رونالدو در زمین مسابقه است، شما باید انتظار هر تغییری در نتیجه بازی داشته باشید.» این جمله بدون شک بهترین روایت‌کننده بازی شب دوم جام‌جهانی 2018 روسیه بین اسپانیا و پرتغال است. در حالیکه دنیای فوتبال از پیروزی ایران مقابل مراکش ذوق‌زده شده بود، در بازی دوم گروه B، رونالدو حتی اجازه نداد لحظه‌ای درباره او صحبت نشود. داستان گل به خودی «عزیز بوهدوز» و سه امتیازی شدن ایران به قدری در دنیا صدا کرد که فوق‌ستاره پرتغالی برای چند ساعت هم که شده، از ذهن‌ها پاک شده بود، رونالدو اما فقط چهار دقیقه زمان نیاز داشت تا خودش را به جایگاه اصلی‌اش، یعنی ذهن و دنیای فوتبال برگرداند.

اگر بخواهیم به جز جمله اول، درباره یک توصیف دیگر صحبت کنیم، باید سراغ جرارد پیکه برویم. مدافع وسط اسپانیا بعد از مسابقه درباره اتفاقات پیش آمده اینطور صحبت کرد: «وقت زیاد است که درباره اتفاقات چند روز اخیر پیرامون تیم صحبت کنیم. همانطور که حواشی قبل از بازی شگفت‌آور بودند، در زمین مسابقه هم به اندازه کافی شگفت‌زده شدیم.» اشاره مستقیم پیکه به کسی‌ست که شروع و پایان بازی را با پای راست خودش رقم زد. در این بین یک ضربه هم با پای غیرتخصصی راهی دروازه دخئا کرد تا نسبت به هر سه دوره گذشته، جام‌جهانی متفاوت‌تری را آغاز کند.

حساس‌ترین بازی جام‌جهانی تا پایان روز چهارم، برای ثبت در تاریخ بازی‌ها همه چیز داشت؛ از گل دقیقه 4 تا گل دقیقه 90. در این بین 4 گل دیگر هم به ثمر رسید که برای هر کدام داستانی جدا می‌توان نوشت. روزنامه «AS» اسپانیا بعد از دیدار تیم ملی این کشور مقابل پرتغال از تیتر «شانس کم، رونالدوی زیاد» استفاده کرد. وقتی با مراجعه به هر مصاحبه یا تیتری، اثری از رونالدو می‌بینیم، می‌توانیم با قدرت به این مسئله پی ببریم که کریستیانو دوباره یک شب رویایی دیگر را پشت سر گذاشته، شبی متفاوت با همه شب‌هایی که او تا به حال در جام‌جهانی تجربه کرده.

اینکه پرتغال کار خودش را در گروه با یک تساوی آغاز کرد، شاید نتواند ناامیدکننده باشد، چرا که بازی اول مقابل اسپانیا بود. اما امیدوارکننده‌ترین مسئله، بی‌تردید هت‌تریک رونالدو بود. مردم پرتغال حالا شروعی از رونالدو در تاریخ جام‌های جهانی می‌بینند که تا به حال از او سراغ نداشتند. جام‌جهانی 2010 با ماه‌ها گل نزدن و جام‌جهانی قبلی با مصدومیت برای او شروع شد. در این جام‌جهانی اما پرتغالی‌ها وقتی زاویه دیدشان را عوض می‌کنند، می‌بینند شاید این شروع رونالدو پایانی باور نکردنی برای تیم سانتوس داشته باشد؛ پایانی پر افتخار همچون یورو 2016.

بیایید به یک روز قبل از این شروع برگردیم؛ جایی که فرناندو هیرو در کنفرانس خبری پیش از بازی مقابل پرتغال حاضر شد و یک ساعت بعد از او، کیلومترها آنطرف‌تر یولن لوپتگی به عنوان سرمربی رئال مادرید معرفی می‌شود. این چرخه تغییر دو سرمربی انقدر تعجب‌برانگیز بود که رئیس فدراسیون فوتبال اسپانیا از واژه «سخت» برای توصیف آن استفاده کرد. در طرف مقابل هم وضعیتی چالشی برای پرتغالی‌ها وجود داشت، خبری مبنی بر تایید دو سال حبس کریس رونالدو به دلیل بدهی مالیاتی نزدیک به 18 میلیون یورو منتشر شده بود و خیلی‌ها منتظر نمایش شماره 7 پرتغال در زمین بودند. رونالدو اما انگار در دنیایی دیگر زندگی می‌کرد، همان دنیایی که هرچه بیشتر پشت سر کسی حرف زده شود، بهتر و موثرتر فوتبال بازی می‌کند، همان دنیایی که انگار اولین نفر هم خود رونالدو به آن پا گذاشت. بعد از شبی که عملکرد بسیار بدش مقابل مالاگا در ترکیب رئال باعث شد برای او تیتر بزنند: «پایان»

انگار ماتادورها هم خوب می‌دانستند چنین خبری، آتش هجوم رونالدو را نه تنها خاموش نخواهد کرد، بلکه شعله بیشتری به آن می‌دهد. پس اینطور بود که هیرو به شدت روی بازیکنان تیم ملی اسپانیا فشار گذاشته بود تا به گذشته فکر نکنند و بهترین عملکردشان را داشته باشند. اگر اسپانیایی‌ها در جریان بازی لحظه‌ای تحت تاثیر اتفاقات چند روز اخیر پیرامون اردوی‌شان قرار می‌گرفتند، شاید با وجود رونالدو هیچوقت نمی‌توانستند بازی را با نتیجه تساوی به پایان برسانند.

هیرو بعد از پایان مسابقه از نتیجه راضی بود. او اعتقاد داشت مساوی برای شروع در برابر تیمی که ستاره‌ای مثل رونالدو در ترکیب‌اش می‌بیند، اصلاً بد نیست. سرمربی موقت ماتادورها به این اشاره داشت که اسپانیا در بازی اول جام‌جهانی 2010 با شکست مواجه شد اما در نهایت بازیکنان این تیم جام را بالای سر بردند.

تا اینجا به همه اتفاقات و چهره‌های بازی اسپانیا و پرتغال اشاره داشتیم. داوید دخئا اما تنها کسی‌ست که هنوز چیزی درباره‌اش نگفتیم. دروازه‌بانی که برای درخشش خیلی وقت‌ها حتی نیاز پوشیدن لباس سوپرمن ندارد و همه چیز را به دست‌های خودش واگذار می‌کند. ولی همانطور که خودش گفت، هر دروازه‌بانی روز خوب یا بد دارد. داوید روی گل دوم رونالدو مقصر بود و در واقع این سومین اشتباه دخئا در چهار بازی اخیر اسپانیا بود. اشتباهی که البته با دفاع همه بازیکنان تیم از جمله دو نفری که جلوی او بازی می کردند همراه شد. انگار راموس و پیکه بیشتر از هرکس دیگری توجیه بودند که چه کسی سه بار دروازه دخئا را باز کرده است.

پیکه درباره این گفت که دخئا طی سال‌های اخیر رشد فوق‌العاده‌ای داشته و با یک اشتباه در بازی اول نگاه هیچکس به او نباید تغییر کند. راموس از این گفت که هرکسی ممکن است اشتباه انجام دهد، اما مهم تسلیم نشدن است. خود دخئا اما کمی متفاوت‌تر نسبت به قضیه واکنش نشان داد. دروازه‌بان اسپانیا خیلی زود با جمله‌ای که گفت، راه منتقدان را بست. او به موقع و صریح از این گفت که اگر با یک اشتباه تصمیم بر تعویض دروازه‌بان وجود داشته باشد، پس... پایان جمله دخئا باز بود، درست مثل سرنوشت اسپانیا در این جام که به تازگی شروع شده. سرنوشتی که حالا دقیقاً با پرتغال به یک شکل گره خورده. هر دو تیم با ایران و مراکش بازی دارند. ایرانی که صدرنشین گروه است و مراکشی که تنها تیم بدون امتیاز گروه به حساب می‌آید. نکته قابل توجه اینجاست که پایان جمله دخئا اگر قرار باشد با سرزنش بسته شود، همه چیز به بازی این تیم مقابل ایران بستگی دارد.

 

۲    
آی اسپورت
2018-06-18 18:13:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر