فهرست
پیچیدن به چپ، برای رفتن به راست؛ تعادل
پیچیدن به چپ، برای رفتن به راست؛ تعادل

پیچیدن به چپ، برای رفتن به راست؛ تعادل

آی‌اسپورت- «اگه به اندازهٔ کافی محکم به چپ بپیچی، می‌ری سمت راست.»

توی انیمیشن «ماشین‌ها» ماشین مسابقهٔ باتجربه و کارکشته این فوت کوزه‌گری را به خودروی جوان پرشور که گوشش بدهکار نصیحت نیست می‌آموزد. در واپسین لحظه‌های مسابقهٔ پایانی امّا همين حرکت به داد جوان می‌رسد. داستان فوتبال ما و این تیم ملّی حاضر بی‌شباهت به ماجرای ماشین‌ها نیست.

بازیکنان ایران با اتّحاد و هماهنگی مثال زدنی ۹۰ دقیقه دفاع مطلق می‌کنند. فارغ از این که این سیستم را بپسندیم یا نه، یا در درستی انتخاب آن تردید داشته باشیم، نکتهٔ شگفت‌انگیز این میزان از جان‌فشانی برای پیاده کردن چنین ساختاری‌ست. چیزی که حاصل فرمان‌برداری تمام و کمال بازیکنان از سرمربی و رهبر تیم است. این مدل بازی که کم مورد انتقاد مخاطب قرار نمی‌گیرد را چه طور می‌توان ۹۰ دقیقه جانانه اجرا کرد جز این که بپذیریم «ما از حریف ضعیف‌تریم؟»

«ما یکی از بهترین مربیای دنیا رو داریم. ما درس‌های خوبی از جام‌های جهانی قبلی گرفتیم. ما پرتغال رو می‌زنیم و می‌ریم بالا.» این‌ها را کریم انصاری‌فرد گفته. مشابهش را از اغلب بازیکنان تیم و سرمربی می‌شنویم که «ما برای کارهای بزرگ اینجاییم». چه طور می‌شود به یک مجموعه یاد داد که از حریف ضعیف‌تری، ولی در انتها روحیه‌ای چنین برنده در آن تولید کرد؟ چه کار کنیم که بازیکن ۹۰ دقیقه دفاع کند ولی در پایان از باخت یک گله مقابل بهترین‌ها احساس حسرت کند چون باور دارد پیروزی حقّش بوده؟ این فوت کوزه‌گری کارلوس کی‌روش است؛ به اندازهٔ کافی محکم پیچیدن به چپ، برای رفتن به سمت راست.

اتلتیکوی سیمئونه، پورتو و اینتر مورینیو و حتی چلسی اول او، یونان اتو ری‌هاگل یا همین سوریهٔ دورهٔ اخیر مقدماتی جام جهانی، نمونه‌هایی هستند از تیم‌هایی که با پذیرش ضعف‌های قبلی، راه ویژه‌ای برای از کار انداختن حریفان قوی‌تر در پیش گرفتند. وقتی حریف بارسلونا و رئال مادرید است، وقتی حریفان قدرت‌های سنتی اروپا و جهان هستند، چاره چیست؟ این به معنی تحقیر خود نیست؛ این چیزی نیست جز سطح بالایی از پذیرش واقعیّت و در عین حال تمایل شدید به پیروزی. این تعادل است.

ایران ۹۸ بهترین تیم آسیا بود؛ باید قهرمان ۲۰۰۰ لبنان می‌شد. ولی چه شد؟ موج غرور و نخوت تیمی و فردی آن مجموعهٔ بااستعداد را منفجر کرد. ایران ۲۰۱۱ قطبی منظم و ساختاریافته بود؛ با ۹ امتیاز از گروه صعود کرد امّا چه شد؟ همهٔ ما، از مردم تا بازیکنان انگار از پیش بازندهٔ دیداری بودیم که در تلویزیون‌های ساخت کره و ژاپن تماشا می‌کردیم. حالا اما پس هفت سال جا افتادن تفکّر کی‌روش در تیم ملّی، ما می‌دانیم که تلویزیون‌ها و باقی تکنولوژی‌ها ساخت دیگران است. مدام در روند آماده‌سازی به این اختلاف امکانات غر می‌زنیم و با جنجال دنبال حتی یک پلّه امکانات بهتریم. آگاهیم که از جهت‌های بسیاری عقبیم؛ ولی همیشه راهی برای بردن این بازی از هر تیمی هست. حالا تیمی داریم که می‌داند خیلی چیزها ندارد و به خاطرش شاید لازم باشد زمان زیادی دفاع تا سر حد مرگ کند، ولی خیلی چیزها هم دارد که برایش بجنگد و بابت آن حق پیروز شدن برای خود قائل باشد. حالا ما به تدریج یاد گرفتیم که چه طور به چپ بپیچیم تا به سمت راست برویم. حالا ما متعادل‌تریم.

به همین خاطر جو مثبت ایجاد شده برای پیروزی برابر پرتغال این بار به اندازهٔ همیشه ترسناک نیست. بعید است که پاهایی لرزان برای حمله‌های احساسی و له شدن مقابل حریف به زمین بروند. ما اگر از رویای پیروزی و صعود حرف می‌زنیم تصویری داریم از بازی موش و گربهٔ کارلوس کی‌روش؛ قرار است بپذیریم پرتغال قدرتمند است، ساختار را حفظ کنیم، آن یکی دو اشتباه دفاعی را نداشته باشیم، و از یکی دو موقعیّت احتمالی نهایت بهره را ببریم. حالا قاعدهٔ بازی را بهتر بلدیم؛ آگاهی، نهایت تلاش تا سر حد توان، و لذّت بردن. نتیجه هر چه که شد.

 

Turn Left to Go Right
۰۰:۰۰

۱۷ ۵  
آی اسپورت
2018-06-23 09:50:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۵ نظر
مصطفی
شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷، ۱۰:۳۷
جناب طباطبائی این تیمهایی که برای مثال آوردید مانند اتلتیکو و‌‌..گرچه سبک‌بازیشون با ساختار دفاعی آمیخته شده ولی هیچ وقت من ندیدم به دفاع مطلق و اتوبوسی رو آورده باشن ما نمیگیم تیم ایران در مقابل تیم‌های بزرگ دفاعی بازی نکنه ولی رو آوردن به دفاع اتوبوسی وحتی ضد فوتبال با توجه به توانایی تیم ما توجیهی نداره گرچه ممکنه دوستان کی‌روش دوست ناراحت بشن
۷
امید از تفت
شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷، ۱۰:۴۶
کیروش به لحاظ فنی، اخلاقی، رفتاری هیچ تفاوتی با قلعه نوعی نداره فقط خوش تیپ تره. اینهمه پول واسه خوش تیپی؟ ۱۱ نفره چپیدن تو دفاع که علی جوگیریان هم بلده. جمع کنید این بساط مسخره بازی را . کیروش باید بره
۵
الن
شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷، ۱۱:۲۴
دیگه واسه توجیه دفاع اتوبوسی به انیمشین ها هم متوسل شدن دو روز دیگه از کلمات قصار جانی سینز هم استفاده کردن تعجب نکنید. ولی نویسنده محترم حواس تون باشه توجیه این مدل بازی جلوی ارژانتین و اسپانیا و به احتمال 1000% جلو پرتغال امکان پذیره ولی تو جام ملتها دقت کنید که خودِ مرحوم نیچه هم بیاد نقل قول کنه فایده و توجیحی نداره
۶
حمید
شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷، ۱۵:۲۰
ببین آقا پوریا. کسی مخالف سبک دفاعی نیست. و کسی هم نمیگه جلوی اسپانیا بد بازی کردیم. نکته اینه که می تونستیم بهتر باشیم. کافی بود تا این حد افراطی عقب نشینی نکنیم.
تصور کن ده بازیکن خودی بخوان یه سره توی محوطه خودی پاسکاری کنن حتی اگه حریفی هم در کار نباشه بالاخره یکی شون اشتباه میکنه و میزنه تو گل خودی. مگه این که بخوای بازیکن ها رو کامپیوتر فرض کنی. اتفاقی هم که توی بازی با اسپانیا افتاد همین بود. توپ بیش از حد نزدیک دروازه ما بود. فرض کن شانس اشتباه هر بازیکن توی هردفع توپ فقط 0.0001 باشه. ده بازیکن میشه 0.01. یعنی از هر صد تا توپ یکی رو بازیکن ها اشتباه می کنن. ممکنه فکر کنی این رقم خیلی ناچیزه ولی وقتی شما به حریفت اجازه میدی صد بار روی دروازت توپ بریزه اون یکبار قاعدتا باید اتفاق بیافته. حالا ممکنه دفعه 50 ام باشه یا صدم. کسی منتقد سیستم دفاعی نیست. فکر می کنم کیروش توی اجراش اشتباهاتی داشت.
Arash
شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷، ۱۶:۱۵
برای کسانی که تصمیمشون رو از قبل گرفتن و میخوان مخالف کیروش باشن، هر چقدر هم حقیقت گفته بشه، فایده نداره جناب طباطبایی. ما حتا اگه قهرمان جهان هم بشیم عده ای میان به کیروش فحش میدن. کل کارشناسهای دنیا از هوش کیروش و تاکتیکش دفاع میکنن، اینجا ملت معتقدن به درد ایران نمیخوره! روزنامه های اسپانیا از تیم ما تعریف میکنن، اینجا یه عده ای میگن ما در دنیا تحقیر شدیم! فرگوسن کبیر تو کتابش چند صفحه رو به تعریف از کیروش اختصاص داده، این جا ملت تابع قلعه نویی و ذوالفقارنسبن!برای ملت فراموشکار قدرناشناس نخبه کش، این حرفها فایده ای ندارد. ما خودمان سرنوشت خودمان را اینگونه رقم زده ایم! ما همان ملتی هستیم که از تبعید « مصدق » و مرگ امیرکبیر خشنود شدیم!
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر