فهرست
گزارش روز؛ تراکتور «استیل آذین» می‌شود؟
گزارش روز؛ تراکتور «استیل آذین» می‌شود؟

گزارش روز؛ تراکتور «استیل آذین» می‌شود؟

آی اسپورت - تراکتورسازی تبریز باشگاه ویژه‌ای است. تیمی قدیمی و ریشه‌دار با هواداران پرشور و متعصب که سخت به دنبال موفقیت است. این باشگاه در سال‌های اخیر و بعد از اینکه به لیگ برتر برگشت، به جز یک قهرمانی در جام حذفی افتخار دیگری کسب نکرده است. این مساله برای هواداران پرشمار تبریزی چندان قابل پذیرش نیست. آن‌ها خودشان را قطب سوم فوتبال ایران می‌دانند و به شدت دوست دارند دو قطبی پرسپولیس – استقلال را به سه قطبی پرسپولیس – استقلال – تراکتور تبدیل کنند. اتفاقا در چند فصل اخیر در نبردهای رودررو پیروزی‌های بیشتری نسبت به دو تیم تهرانی به دست آورده‌اند اما در پایان فصول مختلف چیزی جز ناکامی نصیب این تیم نشده است. بهترین عملکرد تراکتورسازی در لیگ چهاردهم بود که آن‌ها در روز آخر و طی اتفاقاتی عجیب و باورنکردنی قهرمانی را به سپاهان واگذار کردند! تراکتوری‌ها چند بار هم در لیگ قهرمانان آسیا حضور داشته‌اند که در این تورنمنت هم به موفقیتی نرسیدند. تراکتوری‌ها و هواداران‌شان هر فصل با امید زیادی مسابقات لیگ را شروع می‌کنند اما کمتر به نتیجه می‌رسند. این تقریبا قصه هر ساله این تیم پرطرفدار است.

تراکتوری‌ها لیگ هجدهم را امیدوارانه‌تر از همیشه شروع کرده‌اند. دلایل زیادی برای این خوش‌بینی وجود داشت. اول اینکه تراکتور بعد از چند سال که تحت مالکیت سپاه بود به بخش خصوصی واگذار شد. محمدرضا زنوزی سرمایه‌دار و تاجر معروف تبریزی که طی این سال‌ها همه او را با باشگاه «گسترش فولاد تبریز» و شرکت هواپیمایی «آتا ایرلاینز» می‌شناختند، امتیاز باشگاه تراکتورسازی را هم گرفت. این اتفاق باعث خوشحالی هواداران تراکتورسازی شد. آن‌ها فکر می‌کردند با حضور زنوزی باشگاه دیگر مشکل مالی نخواهد داشت. این تلقی هم درست به نظر می‌رسید. تراکتورسازی در فصل نقل و انتقالات پرجنب و جوش‌تر از همیشه ظاهر شد و هر ستاره‌ای را که می‌خواست جذب کرد. بازیکنان فعلا دغدغه مالی ندارند. امکانات تمرینی هم مطلوب است و خلاصه همه چیز برای یک فصل پرهیجان و موفق، آماده به نظر می‌رسید. اما شکست سنگین در بازی حیثیتی مقابل استقلال در هفته سوم دوباره خیلی‌ها را نسبت به موفقیت تراکتور مردد کرده است. هرچند برای قضاوت درباره آینده فعلا زود است اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد احتمال ادامه ناکامی تراکتور در این فصل هم وجود دارد. اما در حال حاضر سوال مهم‌تری در ذهن هواداران ایجاد شده است. آیا ممکن است این تیم پرستاره به سرنوشت «استیل‌آذین» دچار شود؟ 

این سوال البته از هفته پیش ایجاد شد. درست بعد از اینکه خبر توافق باشگاه با مسعود شجاعی و اشکان دژاگه مثل یک بمب در فضای رسانه‌ای ایران منفجر شد. تراکتور قبل از این دو ستاره ملی‌پوش، ستاره‌های دیگری را هم جذب کرده بود. اول از همه جان توشاک سرمربی ولزی بود که سابقه هدایت رئال مادرید و لیورپول در کارنامه‌اش دیده می‌شود. بعد دو بازیکن بریتانیایی با کارنامه خوب به این تیم آمدند: جان استوکس و هری فورستر. در نهایت هم لیست این تیم با شجاعی و دژاگه کهکشانی‌تر شد.

 

تفاوت‌ها

هویت و سابقه

تراکتور باشگاهی قدیمی و باسابقع در فوتبال ایران است. این تیم در سال 1349 تاسیس شده و افتخاراتی هم در کارنامه دارد. تراکتور در لیگ‌های استانی، جام تخت جمشید، لیگ قدس، لیگ آزادگان و لیگ برتر حضور داشته و علاقمندان به فوتبال خاطرات زیادی از این تیم دارند. اما استیل آذین الان در فوتبال هیچ فعالیتی ندارد و یک باشگاه منحل شده به حساب می‌آید. استیل آذین در سال 1386 و بعد از خرید امتیاز باشگاه اکباتان توسط حسین هدایتی پایه گذاری شد. این تیم دو سال در لیگ دسته یک بازی کرد و به بعد به لیگ برتر رسید. بعد از دو فصل حضور در لیگ برتر به لیگ یک سقوط کرد. در نهایت هم با سقوط به دسته و انتقال نافرجام به سمنان کاملا از بین رفت.

سبک باشگاه‌داری

تراکتورسازی از قدیم یک تیم بازیکن‌ساز و مولد بوده است که البته این اواخر کمتر در این کار موفق بوده. کریم باقری، یونس باهنر، اسماعیل حلالی، برادران خطیبی، برادران دین محمدی و ... بازیکنانی هستند که در دهه‌های اخیر از این تیم به فوتبال ایران معرفی شدند. اما در مقابل استیل آذین سبک متفاوتی داشت. این تیم که با جیب پر هدایتی وارد مسابقات شده بود در سال‌های حضورش در لیگ برتر تا می‌توانست ستاره خرید. علی کریمی، مهدوی کیا، زندی، نیکبخت، کعبی، کاویانپور، میرزاپور، شاپورزاده، جمشیدی و خلیلی فقط تعدادی از ستاره‌هایی هستند که در این دو سال برای استیل آذین بازی کردند. اتفاق بد در سال دوم افتاد. علیرغم جذب ستاره‌های فراوان استیل آذین در جدول لیگ آخر شد و سقوط کرد. شاید یکی از دلایلی که باعث شده عده‌ای با دیدن تراکتورسازی امروز، یاد استیل آذین آن روزها بیفتند همین تعدد ستاره‌ها در تیم است.

هوادارها

استیل آذین هیچ وقت طرفدار واقعی نداشت. آن‌هایی که در بازی‌های این تیم به استادیوم می‌رفتند علاقمندان علی پروین بودند که آن روزها یار غار هدایتی و جزو مدیران باشگاه بود. در سال دوم لیگ برتری شدن استیل آذین عده‌ زیادی برای دیدن بازیکنان مثل علی کریمی و مهدوی کیا و بقیه ستاره‌های این تیم در ورزشگاه‌ها حاضر می‌شدند. آن روزها این تصور هم وجود داشت که استیل آذین شعبه دوم پرسپولیس است و پروین ناراضی‌ها و یاغی‌ها را به این تیم می‌برد. اما تراکتورسازی در این زمینه تفاوت‌های چشمگیری با استیل آذین دارد. تراکتورسازی در اولین دوره برتر حضور داشت اما نتایج خوبی نگرفت و به دسته پایین‌تر سقوط کرد. این تیم آن روزها هم تیم پرطرفداری بود اما نه به اندازه امروز. آن‌ها بعد از 8 فصل به لیگ برتر برگشتند و هواداران‌شان سورپرایز لیگ برتر بودند. محبوبیت تراکتور حتی به شهرهای دیگر هم صادر شد. اما این محبوبیت از چند سال پیش به دلایلی رو به نزول رفت. دیگر ورزشگاه یادگار امام برای بازی‌های این تیم پر نمی‌شود. البته نمی‌شود گفت تراکتور دیگر تیم محبوبی نیست. شاید درستش این باشد که بگوییم تعداد «استادیوم برو»‌های تبریزی کم شده. اما نکته مهم این است هواداران تراکتورسازی خیلی هوای تیم‌شان را دارند. بارها شده که با فعالیت شدید در فضای مجازی به مسائلی مثل ناداوری، محرومیت بازیکنان یا حتی محرومیت خودشان از حضور در ورزشگاه اعتراض کرده‌اند و به نتیجه مطلوب هم رسیده‌اند. اما استیل آذین اصولا چنین طرفدارانی نداشت که بخواهند برای تیم‌شان کاری کنند.

افتخارات

استیل آذین علیرغم همه هیاهوهایی که ایجاد کرده بود به هیچ افتخار قابل ذکری نرسید. این سرنوشت تیمی بود که با پول‌های حسین هدایتی و حمایت علی پروین برای قد علم کردن جلوی پرسپولیس تشکیل شد. کاملا مشخص بود که این پروژه شکست می‌خورد. جالب است که بدانید هنوز تعدادی از بازیکنان و اعضای آن تیم هنوز موفق به دریافت مطالبات‌شان نشده‌اند! در واقع تیمی که با ثروت و وضعیت مالی خوبش مشهور شده بود حتی در این مورد هم درست عمل نکرد. اما تراکتورسازی افتخاراتی در فوتبال ایران دارد. آن‌ها یک بار قهرمان جام حذفی شده‌اند و یک بار نایب قهرمان. در لیگ برتر هم 3 بار به نایب قهرمانی رسیده‌اند و یک سومی در کارنامه‌شان ثبت شده. همه این افتخارات را هم از سال 1391 به بعد به دست آورده‌اند که قاعدتا ربطی به قدمت و سابقه‌شان ندارد.

 

شباهت‌ها

تیم «خصوصی» و «پول»

واقعیت این است که در سال‌های اخیر باشگاه‌های خصوصی در ایران به سمت نابودی پیش رفته‌اند. این باشگاه‌ها همیشه با توپ پر و هیجان زدگی کارشان را شروع کرده‌اند اما در بهترین حالت موفق شده‌اند در لیگ برتر بمانند. استیل آذین هم همین طور بود. یک باشگاه خصوصی که با ثروت بی پایان هدایتی در آن روزها اقتصاد باشگاه داری در ایران را تکان داده بود. آن همه بریز و بپاش اما خیلی زود نتیجه عکس داد و استیل آذین تنها پس از دو فصل حضور در لیگ برتر به لیگ یک سقوط کرد. شاید تصور چنین آینده‌ای برای تراکتور خیلی بدبینانه باشد. اما وقتی به یاد بیاوریم که تراکتور یک بار از لیگ برتر سقوط کرده و 8 سال طول کشیده تا به لیگ برتر برگردد باید نگران باشیم. نقش پول را در این میان نباید از یاد برد. پول بی حساب در فوتبال ایران همیشه ویرانگر بوده. کمترین تاثیر پول زیاد در باشگاه، تاثیری است که روی بازیکنان و ذهنیت‌شان می‌گذارد. آن‌ها قراردادی سنگین بسته‌اند و در نهایت به بخش زیادی از پول‌شان خواهند رسید. همین شاید روی انگیزه‌شان تاثیر منفی بگذارد. مشکل بعدی اختلاف بین بازیکنان است. این که در یک تیم چند نفر باشند که بیشتر از بقیه پول بگیرند مخرب است.

هیجان و توقع

این دو موضوع ارتباط مستقیمی با نتایج تیم دارند. اینکه اول فصل تیم پرستاره‌ای را درست کنید باعث ایجاد هیجان کاذب و بالا رفتن توقع نزد هواداران می‌شود. حالا اگر تیم در چند بازی اول خوب نتیجه نگیرد همه چیز به هم می‌ریزد. اگر دنبال مصداق می‌گردید به همین بازی اخیر استقلال و تراکتورسازی نگاه کنید. از ساعت 12 ظهر اخبار و تصاویر ورود هواداران تبریزی به ورزشگاه آزادی منتشر می‌شد. هیجان تبریزی‌ها به شدت بالا بود. اما در دقیقه 51 که استقلال گل سوم را زد همان هواداران پرشور شروع به ترک ورزشگاه کردند!‌ این ماجرا در ابعاد بزرگ‌تر هم اتفاق می‌افتد. نه فقط در تراکتور بلکه در هر تیم و با هر ستاره بزرگی. خیلی از ستاره‌های لیگ وقتی به تیم‌های پرطرفدار می‌‌روند نمی‌توانند با فشار و جو موجود در باشگاه کنار بیایند و افت می‌کنند.

اول ستاره، بعد تیم

در استیل آذین وقتی ستاره‌ها یکی یکی به تیم اضافه می‌شدند همه توجهات را به خودشان جلب می‌کردند. روزی نبود که عکس یا خبری از ستاره‌های جدید منتشر نشود. یک روز کریمی. یک روی مهدوی کیا. یک روز زندی و شاپورزاده. بعد نیکبخت و کعبی. این‌ها باعث شد موجودیت مجموعه‌ای به نام استیل آذین از اساس زیر سوال برود و همه به این تیم به چشم یک ارکستر معظم نگاه کنند که هر کدام از ستاره‌‌هایش ساز خودشان را می‌زدند. بلا تشبیه الان تراکتور هم همین وضعین را دارد. دو مهاجم خارجی این تیم، مسعود شجاعی و اشکان دژاگه، سوگیتا و در نهایت خود جان توشاک چهره‌های شناخته شده‌ای هستند. امضای قرارداد با هر کدام از این نفرات تا چند روز تیتر اول رسانه‌ها بود. قطعا تا پایان فصل این مساله سوژه مهم و جالبی برای رسانه‌هاست و این ممکن است به ضرر «تیم تراکتورسازی» تمام شود.

بالانس نبودن

وقتی به لیست بازیکنان تراکتورسازی نگاه می‌کنیم مشخص است که این تیم از متعادل نبودن رنج می‌برد. هر چقدر که بازیکنان فاز هجومی خوب و زیاد هستند در فاز دفاعی ضعف‌های بسیاری مشاهده می‌شود. 4 نفر جلوی تیم تراکتورسازی در بازی با استقلال فورستر، استوکس، شجاعی و دژاگه بودند. این نام‌ها نام‌های بزرگی هستند. هر چند در مقابل استقلال چندان هم خوب نبودند. اما در دفاع اوضاع کاملا برعکس است. 4 مدافع تراکتور در مقابل استقلال طیبی، اهل شاخه، شربتی و عبدالله زاده بودند که کیفیت‌شان  اصلا با کیفیت بازیکنان فاز هجومی قابل مقایسه نیست. دو گل اول استقلال حاصل اشتباهات عجیب دو مدافع این تیم بود. گل سوم هم روی اصرار شجاعی به دریبل دو بازیکن استقلال به دست آمد. این وضعیت در استیل آذین هم دیده می‌شد. در همان سال که این تیم سقوط کرد و به طور مثال در بازی مقابل پرسپولیس، مهدوی کیا، زندی، زنید پور، خلیلی، علی کریمی، اکبرپور و محمد غلامی بازیکنان فاز هجومی تیم بودند. اما این تیم در دروازه، حمید نشاط جو را داشت! در خط دفاع هم کاظم برجلو، مهدی محمدی و فریبرز گرامی ایفای نقش می‌کردند. درباره تفاوت این دو گروه با هم چیزی نگوئیم بهتر است.

شهوت دیده شدن مدیرها

مدیران استیل آذین در همان دورانی که تیم‌شان در لیگ برتر بود برای دیده شدن دست به هر کاری می‌زدند. جذب ستاره‌های سرشناس کاری بود که برای تیم داخل زمین انجام می‌شد. اما در بیرون و خارج از فضای تیم هم کارهای زیادی کردند. به عنوان مثال یک شب قبل از بازی این تیم در مقابل پرسپولیس، مهمانی بزرگی برگزار کردند که در آن مهمانان سرشناسی حضور پیدا کردند. روح‌الله بهمنی ، امین مقدم و احد قدمی از مداحان و ذاكران اهل بیت با دریافت لوح در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفتند. تعدادی از هنرمندان و بازیگران با سابقه و نامدار سینما و تلویزیون از جمله پژمان بازغی، كامبیز دیرباز، برزو ارجمند و سام درخشانی هم در این مراسم بودند. این بازیگران به رسم یادبود پیراهن‌های باشگاه استیل آذین با شماره‌های مورد علاقه خود را هم دریافت كردند. همچنین با اهدای لوح از آنها تقدیر شد.

اما در تراکتور چه خبر است؟ مالک جدید این باشگاه فرد شناخته شده‌ای است. او سال‌هاست با گسترش فولاد در فوتبال ایران حضور دارد. البته او تا سال گذشته چندان اهل خودنمایی و جلوی دوربین ظاهر شدن نبود. مهم‌ترین سوژه‌ای که او سال گذشته به دست خبرنگاران داد آفساید دانستن گل پرسپولیس به گسترش فولاد در تبریز بود که نشان داد او کوچکترین شناختی از قوانین فوتبال ندارد! اما امسال و با حضور در تراکتورسازی رویه زنوزی هم فرق کرده است. فقط در مورد قرارداد بستن شجاعی و دژاگه این را بدانید که هر دو بازیکن در دفتر زنوزی در ترکیه با او به توافق رسیدند و آن عکس‌های معروف منتشر شد. این در حالیست که قاعدتا بادی مدیر عامل باشگاه در چنین مراسمی حضور پیدا کند نه مالک آن! زنوزی این خبر را خیلی بی مقدمه منتشر کرد و هیچ کس حتی شایعه‌ای هم در این باره نشنیده بود. اما او با رونمایی از شجاعی و دژاگه در دفتر خودش کاری کرد که کم‌کاری‌اش در این سال‌ها را در حوزه «خودنمایی» در یک شب جبران کرد.  زنوزی تا سال گذشته که در گسترش فولاد از این ماجراجویی‌ها نداشت. اما به نظر می‌رسد او امسال بیشتر به دنبال نشان دادن خودش است. اتفاقی که برای مالک باشگاه استیل آذین اصلا دستاورد خوبی نداشت.

روزنامه سازندگی

۸ ۹  
آی اسپورت
2018-08-14 17:48:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۹ نظر
فرهاد
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ۱۸:۲۶
علت این خشونت ها همین مقاله ها و فضولی کردن در تیم داری باشگاهها از سوی برخی رسانه ها است از وقتی تراکتور و سپاهان شروع به خرید کردند انقدر جوسازی کردید که بین طرفداران تیم ها تفرقه و کینه انداختید
saeed
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ۱۸:۳۱
شما تهرانی ها مریض هستین به حق پنج تن یه روز هم جواب این ظلمی رو که به قومیتهای شریف ایران ومردم شهرستان نشین ایران می کنید با ضربه شش گسل خوشگلتون می گیرید
تراختور بایراقی
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ۱۸:۴۶
تراختور سه بار نائب قهرمان و دو بار سوم لیگ شده
یک بار قهرمان حذفی و سه بار نائب قهرمان. اینکه نوشتین بیشتر این عنوانها در دهه نود بوده اشتباه هست تراختور در دهه پنجاه و هفتاد دوبار به فینال حذفی صعود کرده در دهه هفتاد سوم لیگ شده و قهرمان جام بین المللی میلز
شما چطور به ذهنتون رسیده که تراختور کبیر و با استیل آذین مقایسه کنید؟ تنها بخاطر حضور ستاره ها؟ تراختور در سالهای قبل هم پرستاره بوده. و طبیعی هست که تیم بزرگ و پرهواداری مثل تراختو کبیر ر ستارههای زیادی در تیمش داشته باشه وقتی اسنقلال و پیروزی ستاره جذب میکنند چرا چنین مقایسه هایی نمیکنید؟ چون از عظمت و بزرگی تراختور کبیر و تبدیل تراختور به قدرت اول میترسید
نوشته رو تا اینجاشو خوندم و کامنت نوشتم بقیشه و هم بخونم ببینم چی نوشتید!
تراختور بایراقی
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ۱۸:۵۹
در هر تیمی هر بازیکن ارزش خاص خودش و داره و طبیعی هست که بازیکنان بزرگ و با کیفیت تر بیشتر از بقیه پول میگیرند مثلا در بارسلونا مسی بیشتر از بقیه میگیره. یعنی شما میگی به همه بازیکنان به یک اندازه پول داده بشه تا مثلا حسودی و اختلافی بوجود نیاد؟ در تیم پیروزی رفیعی 5 میلیارد میگیره یه بازیکن متوسط کمتر در استقلال وریا عفوری بیش از سه میلیارد و یا چشمی 4 میلیارد و... یه بازیکن دیگه کمتر
پرز رئیس باشگاه رئال مگه با بازیکن جذب شده عکس نمیگیره؟ کلا چیزهایی میگید که خنده دار هست
آقای زنوزی هم دنبال خدمت و کارهای زیربنایی و زیر ساخت وبرنامه های بلند مدت هست قرارداد بازیکنان هم اینو نشان میده و بیش از ده سال هست تیم داری میکنه. هدایتی تنها دنبال شهرت و خود نمایی بود و اصلا نه در حد آقای زنوزی هست نه قابل مقایسه هستند
تراختور بایراقی
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ۱۹:۱۶
این نکته رو هم یادآوری کنم که تراختور کبیر اصولی و با هزینه های معقول بازیکن جذب میکنه و مهمتر اینکه قراردادها بلند مدت هست
یه نگاه به هزینه های هنگفت و ریخت و پاشهای استقلال و پیروزی و سپاهان از بیت المال کنید و مقایسه کنید با هزینه ها و قراردادهای اصولی و معقول تراختور کبیر که بخش خصوصی هست
و بهتره بجای حسودی چشماتون و باز کنید و ببنید تراختور داره تبدیل میشه به یک باشگاه کاملا حرفه ای در فوتبال آماتور ایران و میتونه الگوی خوبی برای سایر تیمهای باشه تا فوتبال کشور به سمت حرفه ای شن بره. ساخت کمپ تمرینی مجهز و استادیوم اختصاصی و قراردادهای بلند مدت و اصلاح ساختار و چارت مدیریت باشگاه و ...
مهدی
سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، ۲۰:۵۹
ترکتور کجا استیل اذین کجا ! ترکتور همین الان چند اسپانسر که می خواستند اسپانسر تیم بشن رد کرد . مالک ترکتور اولین اقدامی که کرد . اسپانسر سال قبل ترکتور رو جواب کرد . بزودی اسپانسر فوق العاده با باشگاه ترکتور قرداد خواهد بست . شرایط ترکتور برای اسپانسری این باشگاه فوق العاده دشوار هستش . فکر نکنم اسپانسر جدید ترکتور ایرانی باشه . مقایسه مالک ترکتور با مالک استیل اذین هم کار خیلی سطحی هستش چون ثروت مالک استیل اذین .یک بیستم مالک ترکتور هم نیست . مالک ترکتور کمک ها زیادی به تیم ملی ایران کرده . ایا مالک استیل اذین این کار رو کرد . مقایسه این دو شخصیت اصلا نمی تونه اتفاق به افته چون قابل مقایسه نیستند . باشگاه ترکتور پنجاه سال قدمت داره . در حالی که استیل اذین سه چهار سال قدمت نداشت .
محسن
چهارشنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۷، ۰۰:۱۷
با احترام به هواداران تراکتور.مهم نام تیم و سابقه آن نیست،مهم شکستهای متوالی و سریالی باشگاهداری بخش خصوصی است!!!! اگر کسی فکر میکند اقای زنوزی تجربه موفق گسترش فولاد تبریز را دارد،سخت در اشتباه است! صبر چیز خوبیه که اقای زنوزی داشت.صبر برای رسیدن به تراکتور!!!! اگر او واقعا عشق فوتبال بود،گسترش که مثل فرزندش بود را سر را قرار نمیداد! نهایتا یکی فصل،یک فصل و نیم حضور داره.بله کل داستان،شباهت زیادی به استیل آذین دارد،اگر سابقه و ریشه مهم است ملوان،راه اهن و نفت تهران.اگر داشتن هوادار مهم است از انزلی چیها متعصب تر چه کسی؟؟؟بخش خصوصی،مثل تبر است به ریشه تیمها.(البته که نه باشگاههای ما باشگاه است نه بخش خصوصی ما بخش خصوصی!!)
۲
تبریزلی
جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷، ۲۲:۳۷
شما بهتره برید استیل آذین رو با تیم های مفت خورتون مقایسه کنید تا تراختور کبیر.... حضور 70هزار نفری در یادگار خط بطلانی بر این تخیلتون بود... تراختور کبیر هوادارایی داره که تو دنیا بی نظیرن. برد تراخنور کبیر رو به همه ی هوادران تراختور تبریک میگم. تیم خوب بود ولی باید بهتر بشه. توحمله متاسفانه ضعف داریم. یه مساله هم که متاسفانه برخی خبرکزاری ها دارش بزرگش میکنن حضوز هواداران به خاطر قیمت پایین بلیطه که کاملا اشتباهه. مثلا ما خودمون رفته بودیم در حالی که اصلا خبر نداشتیم 2 تومنه. هوادارای تراختور عشقی هستن نه پولی. تیم خوب نتیجه بگیره تازه اونوقت فرق هوادارای تراختور با بقیه رو خواهید دید. به امید موفقیت تراختور کبیر
۲
تبریزلی
جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷، ۲۲:۴۰
شما بهتره برید استیل آذین رو با تیم های مفت خورتون مقایسه کنید تا تراختور کبیر.... حضور 70هزار نفری در یادگار خط بطلانی بر این تخیلتون بود... تراختور کبیر هوادارایی داره که تو دنیا بی نظیرن. برد تراخنور کبیر رو به همه ی هوادران تراختور تبریک میگم. تیم خوب بود ولی باید بهتر بشه. توحمله متاسفانه ضعف داریم. یه مساله هم که متاسفانه برخی خبرکزاری ها دارش بزرگش میکنن حضوز هواداران به خاطر قیمت پایین بلیطه که کاملا اشتباهه. مثلا ما خودمون رفته بودیم در حالی که اصلا خبر نداشتیم 2 تومنه. هوادارای تراختور عشقی هستن نه پولی. تیم خوب نتیجه بگیره تازه اونوقت فرق هوادارای تراختور با بقیه رو خواهید دید. به امید موفقیت تراختور کبیر
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر