فهرست
شکستی با طعم افتخار
شکستی با طعم افتخار

شکستی با طعم افتخار

آی اسپورت- وقتی سرود ملی پاناما داشت در ورزشگاه فیشت سوچی پخش می‌شد، عظمت لحظه غیرقابل از دست دادن بود. رومن تورس، کاپیتان تیم سرش را پایین انداخته، چشم‌هایش را بسته و در فکر تحقق یک رؤیا بود. هواداران پاناما در هر جایی که بودند، سرود کشورشان را با لذت بدون شرم می‌خواندند طوری که انگار سرود محبوب جدیدی را کشف کرده‌اند. بازیکنان هم نمی‌توانستند کاری کنند جز توجه به این صحنه. خیمی پندو، دروازه‌بان تیم با کمک یک مترجم گفت: «دیدن پانامایی‌ها واقعاً زیبا بود. برای آنها تماشای نخستین بازی ما در سطحی بین‌المللی در نخستین جام جهانی‌مان بسیار خوشحال کننده بود و تماشای خوشحالی آنها هم برای ما خوشحال کننده بود.»

حتی هرنان داریو گومس، سرمربی پانامایی‌ها هم تحت تأثیر آن لحظه قرار گرفته بود. مثل دیگر سرمربیان تیم‌های ملی، هر جام جهانی که می‌آید و می‌رود بر تعداد موهای سفید سر او اضافه شده است. در جام‌های جهانی او شاهد جشن‌ها و ماتم‌ها بوده است. او در جام‌های جهانی 1990 و 1994 در کادر تیم ملی کلمبیا دستیار مربی بود که مورد دوم برایش خاطره تلخ کشته شدن آندرس اسکوبار را به همراه داشت. سال 1998 او سرمربی کلمبیایی‌ها شد و 4 سال بعد او اکوادور را برای نخستین بار در تاریخش به جام جهانی برد. با این حال ماجرای همکاری او با تیم ملی پاناما یک چیز خاص بوده است. صعود تیم او در آخرین روز مرحله مقدماتی و فقط به خاطر شکست غیرقابل توضیح آمریکا به ترینیداد و توباگو رخ داد. تیم او همچنین مجبور بود با شوک مرگ هافبک تیم آمیلکار انریکس کنار بیاید؛ کسی که در مقابل خانه‌اش به ضرب گلوله کشته شد. به این دلایل، آن لحظه همدل شدن هواداران پاناما هنگام پخش سرود ملی‌شان برای گومس با وجود کلمبیایی بودنش و برای بازیکنان او خاص بود. گومس با کمک مترجمش گفت: «امروز برای ما روزی احساسی بود. این پنجمین باری است که من در یک جام جهانی شرکت می‌کنم و هنوز هم انگار بار اولم است. من بی‌نهایت خوشحالم و البته مضطرب و با استرس.»

همانطور که پیش‌بینی می‌شد آن روز قرار نبود برای پانامایی‌ها روزی برای اضافه شدن به کتاب‌های تاریخ‌شان باشد. بعد از به رخ کشیدن قدرت تدافعی‌اش و مقاومت مقابل حملات بلژیک در نیمه اول، پاناما در نهایت مقابل کیفیت بالاتر بازی بلژیک تسلیم شد و 3 بر صفر باخت. گومس گفت: «ما بازی را در حالی شروع کردیم که تیم‌مان هنوز غرق در احساسات بود. هرچه گذشت اما تمرکز بازیکنانم بیشتر شد. در نیمه اول، ما بازی منظم و مرتبی داشتیم. در نیمه دوم اما حریف نهایت استفاده را از سه اشتباهی که ما مرتکب شدیم برد.» بلژیک هم از داشتن مهره‌های بااستعداد بیشتر، حداکثر استفاده را انجام داد. تیم‌های زیادی در دنیا نیستند که از نظر داشتن ستاره‌ها بتوانند با بلژیکی که مهره‌هایی مانند ادن آزار، کوین دبروین و روملو لوکاکویی که دو گل زد، رقابت کنند، تازه اگر زننده گل اول بلژیکی‌ها، دریس مرتنس را که یکی از زیباترین گل‌های جام تا به این لحظه را زده نادیده بگیریم. بعضی از هواداران پاناما حسرت موقعیت‌های از دست رفته را می‌خوردند اما گومس واقع‌بینانه به موضوع نگاه می‌کرد: «هیچ کس باختن را دوست ندارد. شاید بعضی‌ها فکر کنند با 3 گل باختن به بلژیک شکست سنگینی است اما راستش را بخواهید با توجه به حریفی که مقابل‌‌مان قرار داشت و با توجه به تاریخچه آنها و پیشرفت ما، من فکر می‌کنم که نتیجه عادی بود و آنها می‌توانستند گل‌های بیشتر بزنند.»

پاناما حالا باید خیلی زود خودش را جمع و جور کند و برای بازی مقابل انگلیس که 5 روز دیگر برگزار می‌شود آماده کند که با توجه به تلاش انگلیسی‌‌ها برای جبران فاصله‌ تفاضل گل‌شان با بلژیک می‌تواند یک بازی پر گل دیگر باشد. پاناما شاید مقابل بلژیک سنگین باخت اما شرمنده هوادارانش نشد چون جنگید و تا جایی که توانست بلژیک را آزار داد و روزی تاریخی را برای یک کشور ساخت.

منبع: ESPN


 

۱    
آی اسپورت
2018-06-20 14:43:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر