فهرست
اقتدار اروگوئه، طرح‌های تابارز
اقتدار اروگوئه، طرح‌های تابارز

اقتدار اروگوئه، طرح‌های تابارز

آی‌اسپورت – نمایش‌های برزیل و آرژانتین در بازی‌های اولشان در کوپا امریکای ۲۰۱۹ نشان داد این دو قدرت سنتی فوتبال آمریکای جنوبی هنوز راه زیادی برای فتح تورنمنت امسال دارند و نیازمند تغییراتی در خطوط دفاعی و حمله‌شان هستند.

اروگوئه اما دیشب با پیروزی ۰-۴ مقابل اکوادور خودش را به عنوان تیمی جاافتاده و هماهنگ به رخ رقیبان کشید. این تیم به رهبری طولانی‌مدت اسکار واشینگتون تابارز همیشه ضمن آینده‌نگری و برنامه‌ریزی بلندمت، نتیجه گرفتن در زمان حال را هم مهم می‌داند.

اروگوئه به لحاظ آماری موفق‌ترین تیم آمریکای جنوبی در جام جهانی روسیه بود، تیمی که نسبت به یک سال گذشته حالا پیشرفت هم کرده. کهنه‌سواران اروگوئه، دیگو گودین، لوئیس سوارز و ادینسون کاوانی، همچنان با انگیزه و توان کامل برای کشورشان بازی می‌کنند. هافبک‌های جوان و آینده‌دار آن‌ها هم یک سالی به تجربه‌شان اضافه شده. مهمتر از همه اروگوئه سبک بازی‌اش را می‌داند و سرگردانی‌ای از این بابت، برعکس آرژانتین و برزیل، ندارد. البته منظور این نیست که هیچ تغییری در این تیم پدید نیامده و نمی‌آید. یک تیم فوتبال پروژه‌ای مدام در حال ساخت است و یک مربی مدام در حال بررسی گزینه‌های موجود، چراکه طرح دیروز لزوما قرار نیست امروز هم جواب دهد.

بازی مقابل اکوادور بخشی از ایده‌های جدید تابارز را آشکار کرد. اروگوئه هافبک‌های میانی زیادی دارد و عملا امکان قراردادن همزمان آن‌ها در زمین نیست. برای همین بود که لوکاس توریرا، با اینکه فصلی چشمگیر را در آرسنال طی کرده بود، برعکس جام جهانی، این بار نیمکت‌نشین شد تا رودریگو بنتانکور و ماتیاس وسینو به عنوان دو هافبک میانی سیستم ۲-۴-۴ انجام وظیفه کنند. در این سیستم نیتان ناندز وینگر راست بود و نیکولاس لودیرو بال چپ.

قرار دادن لودیرو در ترکیب اصلی در همان پنج دقیقه اول جواب داد. ستاره سیاتل ساندرز توپ ارسالی از راست را کنترل کرد و با دریبلی سر پا مدافع حریف را از پیش رو برداشت و با ضربه‌ای دقیق و محکم توپ را به درون دروازه اکوادور فرستاد. جدا از این گل لودیرو که توسط دیگو لاکسال از پشت حمایت می‌شد، و ناندز که در سمت دیگر جلوی مارتین کاسرس تمام‌نشدنی بازی می‌کرد، خطرات زیادی روی دروازه حریف پدید آوردند و از کلیدی‌ترین مهره‌های تیم‌شان بودند.

تابارز در ماه مارچ بود که رو به استفاده از این سیستم آورد، وقتی تیمش بدون کاوانی و سوارز، با پیروزی بر ازبکستان و تایلند قهرمانی کاپ چین شد. با وجود غیبت این دو مهاجم، مشخص بود که طرح تابارز برای بالاتر بردن استفاده از آن‌هاست. سیستم ۲-۴-۴به وینگرها اجازه می‌داد به بازی بیشترین عرض ممکن را بدهند و سوارز و کاوانی را که حالا می‌توانستند نزدیک به هم و در مرکز خط حمله بازی کنند بیشتر و بیشتر در موقعیت گلزنی قرار دهند.

بخشی از پیروزی پرگل اروگوئه هم البته مدیون تصمیم عجیب مربی اکوادور بود. هرنان داریو گومز معمولا در سیستم ۱-۴-۱-۴ تیمش از کارلوس گروزو به عنوان هافبک دفاعی چسبیده به خط دفاعی استفاده می‌کرد. اما در این بازی گروزو در زمین نبود و به جایش آنخل منا که هافبکی هجومی است در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. البته خود منا هم هنوز نیم ساعت از بازی نگذشته، به خاطر کارت قرمزی که خوسه کینتروس بابت آرنجی که به صورت لودیرو زد گرفت، مجبور به ترک زمین شد تا مدافع راست دیگری جانشین‌اش شود.

بنابراین سوال بزرگ اینجاست: آیا اروگوئه در بازی‌های بعدی، با چالش‌های سخت‌تری که پیش رویش خواهد بود هم می‌تواند با همین سیستم نتیجه بگیرد، یا نه؟ اروگوئه در جام جهانی با سیستم ۲-۴-۴ و با کریستین رودریگز و کارلوس سانچز به عنوان دو وینگر، به سختی در بازی‌ای کسالت‌بار عربستان را شکست داد. مشکل این سیستم اینجاست که به خاطر داشتن تنها دو هافبک در مرکز زمین خیلی راحت ممکن است برتری عددی در این منطقه از دست برود و قدرت بازی‌سازی و رساندن توپ به کناره‌ها کمتر از آنچه باید شود. از این جهت بعید نیست در بازی‌های بزرگ‌تر توریرا به ترکیب اصلی بازگردد. او در بازی دیشب هم ۱۵ دقیقه‌ای به جای لودیرو به بازی رفت و باعث شد کاوانی همیشه فداکار با عرض بیشتری بازی کند.

کاوانی، مثل سوارز، هنوز تشنه قهرمانی با تیم ملی‌شان هستند و مهره‌های جوان پشت سرشان هم انگیزه بسیار بالایی برای اثبات خودشان به عنوان هافبک‌هایی درجه یک دارند. این روحیه‌ها ترکیبی ایدئال برای فتح کوپا امریکا پدید می‌آورد.

۴    
آی اسپورت
2019-06-17 11:15:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر