فهرست
هیچ چیز خالی‌تر از صحنه خالی نیست!
هیچ چیز خالی‌تر از صحنه خالی نیست!

هیچ چیز خالی‌تر از صحنه خالی نیست!

1- منچستریونایتد-بایرن مونیخ 1999 یکی از به یادماندنی‌ترین درام های فوتبالی است. در جهانِ داستان اما «رابرت مک کی» پایانِ چنین درام‌ای را تعبیر می‌کند به «خدای ماشینی» یا «خدای مکانیکی». خدای ماشینی در تئاتر یونان، تمثیل‌ای بصری بود از خدایانی(بازیگرانی که نقش خدایان را بازی میکردند) که برای آمدن به صحنه‌ی نعلی شکلِ متصل به سکوهای آمفی تئاتر، از بالا به پایین می آمدند. انگار خدایانی از کوه اُلمپ آمده باشند تا سرنوشتِ داستان را براساسِ اتفاق روشن کنند و یاری برسانند به نویسنده. چنین پایان‌ای برای یک داستان از نظرِ رابرت مک‌کی، «بزرگترین گناه نویسنده» است. یعنی نویسنده نتوانسته گره داستان‌اش را بر اساس روابط علی، معلولی داخل داستان و روابط میان شخصیت‌ها باز کند و با یک اتفاق یا تحمیلِ چیزی بیرون از جهان داستان، کار را به سرانجام رسانده است. وجه تقدیریِ بازی یونایتد-بایرن: هرچند سولشایر و شرینگهام هر دو با تصمیمِ آلکس فرگوسن به زمین رفتند و تصمیم و آگاهیِ شخصیت در تغییرِ سرنوشت‌اش موثر بود؛ اما در شکستِ تیمِ برتر زمین(بایرن مونیخ) بدشانسی و اتفاقات نقشِ بیشتری داشت. گلهای یونایتد در یک دقیقه، گویی تصمیم الهه‌ی آپولو یا آتنا بود. در قالبِ فیلمنامه‌، چنین پایان‌ای فقط در برخی کُمدی‌ها پذیرفتنی است و در یک درامِ کلاسیک، چنین پایان ای، گناه نویسنده است.

2- بارسا-پی اس جی؛ ما در هتل شب پیش از بازی با استقلال خوزستان را می‌گذرانیم. گل ششم بارسا، چندین نفر را از توی اتاق‌ها به راهروی طبقه اول هتل المپیک می کشاند. اعضای یک تیم ورزشی از اوکراین هستند. عادل فردوسی پور کلماتی به یاد ماندنی را به زبان می‌آورد و فقط چند دقیقه پس از سوت داور، روی کانال های تلگرامی رفتارِ ریو فردیناند و گری لینه کر و مایکل اوون در لحظه گل ششم بارسا را می بینیم؛ در استودیو تلویزیون، مایکل اوون از سرخوشی دور میز می دود و لینه کر و فردیناند مشت ها را گره کرده اند. عباراتی که زیاد در این ساعات می خوانیم و می شنویم، «اجرای عدالت» و «حق و حقیقت» و «برتری فوتبال زیبا» و «پیروزی امیدواری» و «برد حماسی» و «پیروزی دراماتیک» است.

مجری تلویزیون ایران حتا حرف از پول های کثیف ای که پی اس جی را بزرگ کرده، می زند و همین مسئله را به شکل دلیلی برای محق بودن بارسلونا توصیف می کند. درباره چه بازی ای این حرف ها زده شد؟ درباره بازی‌ای که شانس یا تقدیر، نتیجه را به سود بارسلونا تغییر نداد. پنالتی واضح ماسکرانو روی دی‌ماریا در دقیقه85(ماسکرانو پس از بازی به خطای خود اعتراف کرده) گرفته نشد. بازی در این موقعیت 3 بر یک بود. و در دقیقه 90 شبیه سازی آشکار سوارز، سوت داور، پنالتی، و: بازی 5 بر یک. و حالا تیمی که ناامید شده بود، برمی گردد به بازی. این دیگر حتا «خدای ماشینی» نیست. کسی از آن بالا نیامده روی صحنه، که سرنوشت را روشن کند. این یک موقعیت دیگر است: روی صحنه را خالی از بازیگر کرده اند.

همه ما فوتبالی ها می دانیم، کار کردن در فوتبال یعنی گاهی خطای داور به سود تمام می‌شود و گاهی به ضررت. اما وقتی داور در یک بازی، به کلی بخت پیروز شدن را از یک تیم می گیرد و به کلی بخت پیروزی را به تیم دیگر می دهد؛ استفاده از کلماتی مثل حماسه و تقدیر جای پرسش ایجاد می کند. بارسایی ها حق دارند خوشحال باشند و شادی کنند. اما به برخی واکنش ها بد نیست واکنش نشان بدهیم. من به عنوان کسی که هوادار بارسا و رئال و پی اس جی نیستم، حماسه یی در این بازی ندیدم. حتا از کلمه تقدیر هم نمی توانم استفاده کنم. صحنه در این بازی، خالی شده بود. در 10 سال اخیر، سرنوشت تعداد زیادی از بازیهای بزرگ لیگ قهرمانان اروپا، متاثر از خطاهای داوری بوده؛ اما دو بازی از نظر تعداد خطاهای داوری و اصرار به سرنوشت سازی سوت ها شرم آور است: چلسی-بارسلونا؛ بازی برگشت نیمه نهایی 2009-2008 و بازی برگشت بارسلونا-پی اس جی؛ یک هشتم نهایی 2017-2016. بله، چهارشنبه شب بزرگ ترین بازگشت تمام تاریخ لیگ قهرمانان رقم خورد؛ اما در میانه ی این همه بالا پایین پریدن های مایکل اوون، این همه تشبیه و استعاره در ستایش نمایش بارسلونا و تعابیری که صعود بارسا را اجرای عدالت می دانند؛ اجازه بدهید یک نفر هم همدلی کند با امری سرمربی پی.اس.جی و همدردی کند با گاس هیدینک سرمربی چلسی در آن شب بهاری در استمفوردبریج در سال 2009. اغلب مربیان وقتی چنین شکستی می خورند، در کنفرانس مطبوعاتی یا رسانه ها فقط روی حق ضایع شده شان تمرکز نمی کنند و چه بسا ضرورت داشته باشد زودتر از این مسئله عبور کنند. چون مربی وقتی مصاحبه می کند، بیش از آنکه پیام اش برای مردم و رسانه ها باشد، مخاطب اش بازیکنان خودش هستند. مربی مسئول است که اراده و انگیز بازیکن را برای بلند مدت و نه یک بازی، در سطح مطلوب نگه دارد. مربی نمی تواند به بازیکن اش این سیگنال را بدهد که هیچ چیز در اختیار تو نیست و نخواهد بود؛ که در حقیقت هم این بازی ها استثنای فوتبال هستند و در بلند مدت شدید کار کردن، جواب خواهد داد. مربی محدود است و نمی تواند داستان چنین بازی استثنایی را ملکه ذهن بازیکنان اش کند. مربی می گذرد، اما رسانه ها...اجازه بدهید یک نفر هم همدلی کند با سرمربی پی.اس.جی؛ که تیم اش به رغم نمایش نه چندان خوب در بازی برگشت، شایستگی صعود داشت. اجازه بدهید یک نفر هم حرف اش این باشد که روی صحنه خالی، حماسه در کار نیست و حتا تقدیر و خدای ماشینی هم. ریمون چندلر نویسنده بزرگ می گفت «هیچ چیز خالی تر از یک استخر خالی نیست»، اما شاید در فوتبال «هیچ چیز خالی تر از یک صحنه خالی نباشد.»

روزنامه نگار ازاد و آنالیزور پرسپولیس

۳۲ ۲۲  
آی اسپورت
2017-03-11 15:01:00
نظر دهید

۲۲ نظر
عارف
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۱۲
حالا تو سر پیازی یا ته پیاز تو چرا سوختی؟ ا انالیزوری که تو باشی معلومه که کیسه دربی رو میبره و برد به کارت برس
علی
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۴۰
به نظر من متن قشنگی بود، ای کاش به جای تحقیر کردن نویسنده، پاسخی مستدل میدادید
بهنام
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۲۲:۲۴
نویسنده خودش با مستندات صحبت کرده؟؟

هر کارشناسی گفته جفت صحنه ها پنالتی بوده اونوقت حرف زن بازیکن پاریس شده دلیل :))))

بیخیال باو نویسنده هم سوخته ادم هپلم بوده باشه با این معجزه حال میکنه ولی افسوس ک اونایی ک فوتبالو بخاطز سیکس پکو جام دنبال میکنن بویی از زیبایی نبردن و نتیجشم میشه ی مشت احمق دنبال صحنه هایین ک داور اشتباه کرده و جالبه ک ن هندای بازیکنای پاریسو میبینن نه خطای مونیر رو نیمار.

۱
سعید
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۲۷
دقیق، مستدل و جذاب.
(فقد اینکه درام نویسی از دهه نود به این طرف، برای به "هجو" کشیدنِ ساختار درام، دوباره به "خدای ماشینی" و "اتفاق" و "دستِ پشت پرده" رو اورده. البته در نهایت تجربه نشون داده هجو - چه در فوتبال و چه در درام - آخرش تَقِّش در میاد همانطور که کالچوپولی ها و کلاتنبرگ ها و مایک دین ها تقّشون در اومد.)
۷
نیوشا
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۳۰
از شما بعیده آقای آنالیزور تیم محبوب من !! همیشه مشکل اینجاست که همه یه طرفه به قاضی میرن . نوشته و تعابیرتون اصلا بهم مرتبط نبود و درست نبود . هر کاری هم بکنید نمی تونید حتی ذره از ارزش این برد کم کنید . از کجا معلوم پنالتی گرفته شده برای سن ژرمن گل میشد ؟! همونطور که دو موقعیت واضح و خیلی خیلی بهتر از پنالتی گل نشدن . وقتی تقدیر بخواد به این شکل رقم بخوره داور و کاوانی و دی ماریا وسیله ان ...
اتفاقا بر خلاف شما من کاملا معتقدم که اون شب خدا هم لباس آبی اناری به تن داشت : )
۴
شاهین
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۳۲
برای نویسنده: از نظر نگارشی متن جالبی بود اما . . . یه مساله ای هنوز برای من مورد سواله: پی اس جی در فاصله بین گل چهارم تا گل ششم یعنی بین دقایق 88 تا 95 فقط 4 پاس به هم دادند که سه تای این پاس ها به شروع مجدد بعد از گل خورده مربوط میشه. تیمی که در کل مسابقه فقط و فقط بین دقایق 50 تا 60 حمله و موقعیت داشت و باقی دقایق تیمی بود که با سر در گمی به سوارز روی گل اول موقعیت داد، گل دوم رو خودشون به خودشون زدند، روی گل سوم دفاعی که از نیمار جا مونده بود مسیرش رو منحرف کرد و با کل بدن بین پاهای نیمار رفت. تنها روی گل چهارم پی اس جی مقصر نبود!. چه کار می شد کرد در مورد اون ضربه آزاد؟ این نمایش فاجعه بار تیمیه که به نظر شما به رغم یک بازی نه چندان خوب شایستگی صعود رو داشت. اگر امری از داوری نمیگه فقط و فقط به خاطر اینه که می دونه با وجود همه اشتباهات، تیمش به داوری نباخته. وقتی نظر شما اینه که داور «به کلی» بخت پیروزی رو از یک تیم می گیره یعنی اگر به جای بارسلونا، استقلال اهواز هم با این قضاوت بازی می کرد می برد. درسته؟! سوال این جاست که با چنین تحلیلی، شما واقعا آنالیزور یک تیم لیگ برتری هستید؟ اون هم صدرنشین لیگ؟ و آیا اصلا آنالیزهای شما مورد استفاده قرار می گیره؟ یا صرفا آمار و ارقام خام رو در اختیار کادر فنی قرار می دهید؟ آرزوی موفقیت و پیشرفت در مراحل مختلف زندگی برای شما دارم.
۴ ۱
امیر
پنجشنبه ۲ شهریور ۱۳۹۶، ۱۲:۲۳
پاسختون به دور از احساسات و منطقی بود
جاهد
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۵۳
ابن نوع نگاه به داوری اساسا از تفکرات جهات سومی نشان میگیره.مایکل اوون بازیکن سابق رئال و از طرفداران این تیمه آمآ با معجزه بارسا خوشحالی میکنه غافل از اینکه این طرف دنیا کسی اعتقادی به معجزه نداره و فقط داوری رو موثر میدونه.شکی نیست که داور اشتباه کرد حتی من میگم بارسا خوش شانس هم بود چون قطعا این بهترین بازی بارسا نبود اما اینا همه بخشی از فوتبال هستن.مورینیو سالی که در پورتو بود با اشتباه عجیب داوری موفق شد یونایتد رو در مرحله حذفی حذف کنه و بعد از اون با قرعه نسبتا خوب قهرمان شد و پس از اون بود که مورینیو سر زبان ها افتاد.اگه فقط همون یه اشتباهو داور نمیکرد مورینیو مسیر زندگیش به کلی تغییر میکرد مثل تمام مربیان پورتو کل در مرحله حذفی حذف میشن درست مثل همین امسال.البته مورینیو شاید به اوج میرسید اما با سالها تاخیر.حالا به نظر شما قهرمانی پورتو هم معجزه نبود؟!!!
۵
سامان
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۵۵
عالی
۷
مازیار
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۵:۵۵
همدردی با گاس هیدینگ؟معلومه چند سال بیشتر نیست فوتبالو دنبال میکنی وگرنه برای هیدینگی که مربی کره جنوبی ای بود که در سال2002 با شرم اورترین و کثیف ترین ناداوری ها و نه اشتباه داوری چهارم جهان شد دل نمی سوزوندی.وانگهی مگه تو می دونی همه مقام های امری با سویا بدون اشتباه داور رقم خورده.کلا خیلی شوت تشریف داری انالیزور فوتبال نفهم متوهم کینه توز
۷
Milan88
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۶:۳۴
قبول دارم داوری تاثیرگذار بود ولی این پاریس با شایستگی تمام حذف شد، تیمی که با ترس کامل اومد تو زمین و واقعا افتضاح بازی کردن، ظلم به فوتبال بود اگه پاریس میرفت بالا
Reza
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۶:۵۹
پنالتی روی دی ماریا رو نگرفت چون دی ماریا ضربه رو زده بود بعد پای ماسکرانو بهش برخورد کرد. پنالتی روی سوارز هم با ران شارژ کرد. شدتش کم بود اما سوارز ریسک کرد و خودشو زمین انداخت. داوری تاثیر داشت اما بازی عالی نیمار، پرس شدید بارسا تو زمین پی ای جی و ترسو بودن امری خیلی مهم تر بود. تو همون صحنه دی ماریا اگه پاس می داد به راحتی بازی تموم بود اما چون نتیجه رو تموم شده میدونست چیپ زد.
۲
فرزاد
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۸:۲۱
فوتبال ما انقد کثیفه که شما توهم زدی اروپا هم همینه بارسا کاملا سالم و واقعا با معجزه بازیکناش صعود کرد
۳
iman
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۱۸:۳۸
آقای حبیب اللهی اکثر نوشته ها تونو میخونم و واقعا فوق العاده هستند . اما اواخر این نوشتتون دیگه واقعا نمیشه سکوت کرد . دارید میگید مربی پی اس جی مجبوره که از داوری حرف نزنه و کلا یه مربی اینجور مواقع نباید حرفی بزنه که لابد مربیایی مث مورینیو و فرگوسن سیمیونه رو نمیشناسید . شب قبل این بازی داور توی ورزشگاه امارات پنالتی واضح رو روی والکات نمیگیره و از اون طرف پنالتی اخراج واضح رو روی لواندوفسکی میگیره و آرسنال و شاید ونگر رو نابود میکنه اما این سرو صداها راه نمیفته . توی بازی یونایتد ریال 2013 داور نانی رو اخراج میکنه و بعدشم پنالتی یونایتدو نمیگیره و باز هم حرفی زده نمیشه . گل آفساید راموس فینال سال قبل و و و ... فکر می کنم این بازی با بازی بارسا چلسی قابل قیاس نباشه اونجا وضعیت فرق میکرد و دیگه اشتباهات خیلی زیاد بود . بله دایو سوارز واضحه اما نگید که هیچ برخوردی توی اون صحنه صورت نگرفت . فکر میکنم یه خورده دارید راستی لابد فینال استامبول رو هم حماسه نمیدونید چون لیورپول با اشتباه داوری تو بازی چلسی فینال اومد ؟؟؟ من فکرمی کنم دو تا اشتباه داوری توی این جو صد هزار نفری و پر از احساس اسمش مافیا نیست
۲
بهنام
شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۵، ۲۲:۲۰
واقعا چقد باید احمق باشه ادم ک بعد اینهمه سال از داوریه بازی با چلسی بگه :))


شبیه سازی آشکار سوارز:))

جالبه تصاویر میگن مارکینیوس هم دست گذاشته هم با پا ضربه ای زده حالا سوارز بزرگنمایی کزده دلیل نمیشه خطا نبوده باشه.

هر داور و کارشناسی نظرشو خوندم گفته پنالتی بوده بجز مارکا و زن بازیکن پاریس :))))

این حجم از سوزش واسه اینکه ی شیر دوباره بلند شده مشخصه ک کفتارا از این اتفاق خوششون نمیاد (عده ای از ریالیا مخصوصا )

۲
موراتا
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۰۱:۴۵
تعصب کور هم منطق رو ازت گرفته هم ادب
۲
بهنام
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۰۳:۳۵
ریالی :| منطق :| ب حق چیزای نشنیده :))
موراتا
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۰۱:۴۸
بسیار منطقی و درست، در بازی ای که سرنوشتش به وسیله ی اشتباهات محرز و مکرر داور تعیین شده صحبت از معجزه و اجرای عدالت شوخیه بارسلونا از پی اس جی خیلی پر طرفدار تره و هیاهوی قابل درک هوادارای بارسا باعث پوشش افتضاح داوری شده اما این باعث نمیشه هیچ کس به روی خودش نیاره که پاریس بیش از اونکه از بازی ضعیف خودش لطمه ببینه قربانی اشتباهات ویرانگر داور شد
۳ ۱
بهنام
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۰۳:۳۸
بله بله حق با شماست توصیه من ب شما تشت پر از یخه :)
برای فرزاد حبیب اللهی
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۰۵:۰۸
کسانی که به حبیب اللهی توهین می کنند گرفتار تعصب هستند... فرزاد مطالب فوق العاده ای می نویسه؛ دمش گرم
۲
Power
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۱۰:۵۲
مرحبا
۱
نوید
يكشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۱۳:۱۳
ببین اگه شمای نویسنده عدالت داشتی. اشاره ای به بازی رفت چلسی و بارسا میکردی که دوتا پنالتی بارسا گرفته نشد و بوسینگوا و لمپارد اخراج نشدن. یا بازی برگشت که پنالتی بالای گرفته نشد.
اگه شما نویسنده ی با عدالتی بودی یه بار دیگه صحنه خطای مارکینیوش روی سوارز رو از نزدیک میدیدم که علاوه بر دست گذاشتن روی گردن سوارز با زانو به پشت عضله ی دو قولوا پشت پاش هم ضربه زد. واقعا چقدر ما ایرانیان آدم نیستیم.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر