فهرست
زمانه را قلمی و دفتری و دستکی باشد
زمانه را قلمی و دفتری و دستکی باشد

زمانه را قلمی و دفتری و دستکی باشد

آی اسپورت - روی پنالتی اعلام شده برای پرسپولیس، در دیدار این تیم  برابر ماشین سازی در تبریز و روی گل دوم استقلال به گل ریحان، کادر فنی هر دو تیم علی الخصوص سرمربیان دو تیم، رسول خطیبی و محمد نصرتی به شکل غیر حرفه‌ای به اعتراض به داور پرداختند. بازی را چند دقیقه‌ای تعطیل و حتی قصد بیرون کشیدن تیم از زمین را داشتند. فرض کنید اتفافات برعکس برای حریفان این دو تیم افتاده بود، باز هم همین منوال بود و این بار سرمربیان سرخابی داد و فریادشان به فلک می‌رسید که سر تیم ما را بریدند.

کاش می‌دانستیم این بدعت زشت از کی و کجا در فوتبال ما کلیشه شد، ولی هرچه که هست فقط روز به روز به زشتی‌های این فوتبال افزون می‌شود. همه می‌دانند که تصمیم داور پس از سوت دیگر تغییر نخواهد کرد، پس چرا همه به خود اجازه اعتراض به هر سوت داور را می‌دهند؟ حتی برای یک اوت دستی ساده! داور هم اشتباه می‌کند و باید تاوان اشتباهش را با جریمه و محرومیت از قضاوت بدهد. ولی چرا بازیکن و مربی برای فرار از مسئولیت خود اشتباهات‌شان را بر سر دیوار همیشه کوتاه داور آوار می‌کنند؟ از نود دقیقه مسابقه فوتبال در لیگ ما، یا دارند لنگ و لگد نثار یکدیگر می‌کنند و یا سر هر تصمیم با داور مجادله می‌کنند که اگر در آخر نتیجه مطلوب را کسب نکردند یک مقصر برای شکست‌شان وجود داشته باشد. اعتراض به داوری نوعی «تایم اوت» هم برای بازیکنان شده، که تازگی‌ها فحاشی هم به آن اضافه شده است. ما هم که به عنوان تماشاچی اصلا شعوری نداریم که بفهمیم در پشت دست‌های در جلوی دهان‌ها گرفته شده چه الفاظی خارج می‌شود، داریم؟

اصلا بازیکنان چه حقی  برای خود  قائل هستند  که همگی در زمین بر سر داور بریزند و او را دوره کنند؟ مربی باید تاکید داشته باشد که هیچ کس حق اعتراض به داور را ندارد. ولی وقتی خود مربی  شدیدترین اعتراض‌ها را به داور می‌کند، حتی حمله می‌برد که داوران را مورد تعرض فیزیکی قرار دهد، دیگر از بازیکنان چه توقع؟

کمیته انضباطی نیز باید از این پس برای هر  شخصی که به خود اجازه اعتراض بدهد، بی مورد یا با مورد، جریمه در نظر بگیرد. سرخیو راموس کاپیتان رئال مادرید در دیدار این تیم مقابل اتلتیکو مادرید به دلیل رفتار نامناسب با داور در آستانه محرومیت حداقل چهار جلسه‌ای قرار دارد.

این رفتارهای زننده دیگر در فوتبال ما اپیدمی شده، که حتی مربیان و بازیکنان خارجی هم که به استخدام تیم‌های ایرانی در می‌آیند، بعد از چندی رفتار آن‌ها هم درست شبیه رفتار مربیان و بازیکنان ایرانی می‌شود، برای مثال اعتراضات و رفتار پرخاشگرانه آندره استراماچونی را در ذهن خود مرور کنید و به راحتی به تغییر رفتار او هرچه بیشتر از اقامت او می‌گذرد توجه نمایید. درست مصداق این ضرب المثل خودمانی، هم بو و هم خو می‌باشد.

در نقطه مقابل این رفتارهای نامناسب، عذرخواهی مربیان جوان‌تر در این فوتبال جای امیدواری باقی می‌گذارد، مثل عذرخواهی محمد نصرتی پس از دیدار از داور مسابقه که امیدواریم نسل جوان‌تر اهالی فوتبال ما و اظهار پشیمانی آن‌ها فقط برای نمایش و گذشتن از پل نباشد و کم کم این رفتار به صورت نهادینه در کردار و رفتار باشد و شاهد تکرار دوباره و چند باره این‌گونه حرکات از سوی هیچکس، بازیکن، مربی، کادر فنی و سرپرست و . . . . نباشیم.

حالا اینکه همه حل این مشکل را VARمی‌دانند، ولی هرچه که در دنیا با پیشرفت تکنولوژی باعث آسایش شده آمدنش در ایران، آغاز مصیبتی تازه است.چون فرهنگ سازی و زیر ساخت سازی قبل از آمدن هر مقوله تازه‌ای انجام نگرفته است. اعتراض به تصمیم داور برای استفاده از VARبه سایر اعتراضات اضافه می‌شود!خشت اول . . .

مردم ما در این برهه از زمان که روزگار سختی را می‌گذرانند و به قول معروف صورت خود را با سیلی دوست سرخ نگه می‌دارند ، طبقه متوسط رو به پایین تنها یک دلخوشی برای‌شان باقی مانده است و آن هم فوتبال است، و وقتی که بنا بر دلایل گوناگون با ریزش تماشاگران مواجه هستیم، کادر فنی و بازیکنان و بعضی‌ها هم دارند تیشه به ریشه این فوتبال می‌زنند تا کمک کنند به اراده‌های پیدا و پنهانی که دوست ندارند استادیوم‌ها را پر ببیند.

 

سازندگی

۴    
آی اسپورت
2019-10-07 16:15:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر