فهرست
عمو نوری هیچ ربطی به فوتبال نداشت، جز همان ربطی که بیشتر ما به آن داریم. فوتبال را دوست داشت. علیرضا را هم همین‌طور. وقتی پدر علیرضا شهر به شهر و استادیوم به استادیوم بزرگ شدن پسرش را می‌دید و می‌جست و بالا و پایین می‌پرید، عمو نوری یکی از همراهانش بود. نه همیشه ولی به قدری که دوست داشتن‌اش را نشان بدهد. وقتی از علیرضا حرف می‌زد شوق و ذوق کودکانه‌اش را می‌شد دید. انگار که خودش باشد، انگار که خودش در تیم ملی است و در آلکمار فوتبال بازی می‌کند. تنها ربط عمو نوری به فوتبال همین بود. احتمالا شبیه بیشتر ما که فوتبال را دوست داریم و بازیکنان‌مان را دوست داریم و به آن‌ها می بالیم. این‌ها که نوشته‌ام البته هیچ ربطی به فوتبال ندارد. این‌ها بغض است و بهانه. بهانه برای آن که بگویم وقتی رانندگی می‌کنید مراقب باشید. مراقب باشید که آدم‌های دوست‌داشتنی مثل عمو نوری قربانی اشتباه و سهل‌انگاری نشوند.
۳۶
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر